غلامحسین سالمی معتقد است: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی باید گروهی از مترجمان زبده را برگزیند تا آثار نویسندگان ایرانی را به زبان‌های مختلف دنیا ترجمه کنند و آکادمی نوبل نویسندگان ما را بشناسد و به آن‌ها جایزه دهد.
غلامحسین سالمی
غلامحسین سالمی
سالمی، شاعر، مترجم و ویراستار به خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) گفت: به باور من اهدا نشدن جایزه نوبل به نویسندگان ایرانی صرفاً به دلایل سیاسی است. البته در اقصی‌ نقاط دنیا نویسندگان طراز اولی را داریم که هرگز جایزه نوبل را دریافت نکردند. نمونه بارز این مصداق گراهام گرین است.
 
وی افزود: گراهام گرین یکی از پرکارترین نویسندگان بود و علاوه بر آن یکی از بهترین نویسندگان دنیاست که «وزارت ترس»، «امریکا آرام» و «مرد سوم» او جزو بهترین کتاب‌های دنیاست. غیر از گراهام گرین نویسنده دیگری که خودم نیز سبک و سیاقش را دوست دارم و به زبان ساده می‌نویسد و چهار اثر او را به فارسی برگردانده‌ام یوکیو می‌شیمای ژاپنی است. این نویسنده هم تا به حال جایزه نوبل را دریافت نکرده است.
 
مترجم کتاب «زوال فرشته» اثر یوکیو می‌شیما اضافه کرد: این نویسنده سه بار کاندیدای نوبل می‌شود و حالا بماند که گراهام گرین را بنا به دلایلی حتی کاندیدا هم نکردند. یوکیو می‌شیما سه بار کاندیدای نوبل می‌شود که دوبار به دلیل ملاحظات سیاسی یکی را به الکساند سولژنیتسن، نویسنده روس دادند که این انتخاب کاملاً به دلایل سیاسی بود. این نویسنده بعد از دریافت جایزه نوبل مُرد و هیچ کتاب دیگری از او منتشر نشد. اگر هم کتابی نوشت آن‌قدر پیش پا افتاده بود که قابلیت انتشار نداشت.
 
این شاعر توضیح داد: یکبار دیگر در برابر یوکیو می‌شیما جایزه نوبل را به میخائیل شولوخف، به دلیل مجموعه کارهایش اعطا کردند در حالی که چهارگانه می‌شیما به تأیید تمام نویسندگان  معتبر دنیا مثل آرتور میلر و خیلی های دیگر رسیده است. منظورم کتاب های «برف بهاری»، «اسب‌های لگام گسیخته»، «معبد سپیده‌دم» و «زوال فرشته» شاهکار بی نظیر و بی بدیل ادبیات جهان است.
 
وی ادامه داد: آکادمی نوبل معمولاً کسانی را انتخاب کرده‌اند که مخاطبان حرفه‌ای ادبیات اثری از آن‌ها نخوانده‌اند. چندین سال پیش این جایزه را به نویسنده‌ای نیجریه‌ای به نام وله سوینکا اهدا کردند که حتی اسمش را هم کسی نمی‌تواند تلفظ کند. در فهرست دریافت‌کنندگان جایزه نوبل به طور مثال خانم شاعری را می‌بینیم که اصلاً در جهان شناخته شده نیست و نمی‌دانیم کجا زندگی می‌کند.
 
این ویراستار یادآور شد: صرف نظر از دیدگاه‌های سیاسی می‌توانیم دلایل دیگر اهدا نشدن جایزه نوبل ادبیات را به نویسندگان و شاعران ایرانی بررسی کنیم. مسوولیتی بر عهده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است که عده‌ای مترجم ماهر در زبان‌های مختلف به کار بگیرد تا کار ترجمه آثار نویسندگان ایرانی را به دست آن‌ها بسپارند و آثار آن‌ها را به زبان‌های انگلیسی، فرانسه، اسپانیایی، ایتالیایی و آلمانی ترجمه کنند تا این آثار در دنیا پخش شود و مخاطبان ادبیات در سراسر جهان آگاه شوند که نویسندگانمان چه قلم‌هایی دارند ولی متأسفانه چنین کاری انجام نشده است.
 
این مترجم افزود: اگر اثری به خودی خود در دنیا به اصطلاح گُل می‌کند کماکان در سایه می‌ماند. کاری به این ندارم که چرا رمان «زوال کلنل» دولت‌آبادی منتشر نمی‌شود اما «جای خالی سلوچ» دولت‌آبادی یکی از شگفت‌انگیزترین رمان‌هایی است که در دنیا حرف ندارد و تک است.
 
غلامحسین سالمی، شاعر و مترجم پیشکسوت متولد 1323 خرمشهر است. وی سال‌ها پیش آثار می‌شیما را به فارسی برگرداند. از دیگر ترجمه‌های او می‌توان به «بدرود آناتولی» و «گل آفتابرگردان» اثر ویلیام کندی اشاره کرد. او از یوکیو می‌شیما رمان‌های «زوال فرشته» و «برف بهاری» را به فارسی برگردانده است.
 
پیشینه این سوژه در خبرگزاری کتاب:

گفت‌وگوی منصور اوجی، کیومرث منشی زاده، ویدا اسلامیه و رسول یونان یادداشت کاظم سادات اشکوری را در این باره بخوانید.
 
کد مطلب : ۲۲۲۹۷۰
https://www.ibna.ir/vdcja8e8yuqe8hz.fsfu.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما

بزرگداشت حافظ
مردی که نادر بود
پرونده ویژه بزرگداشت فردوسی