رمان «پس باد همهچیز را با خود نخواهد برد» اثر ریچارد براتیگان که بهتازگی در ایران ترجمه و منتشر شده است، در سرای دایمی اهل قلم نقد میشود.
این کتاب آخرین اثر براتیگان است. وی در سال ۱۹۸۲ و دو سال پیش از مرگ مرموز و عجیبش، رمانی با این نام نوشت که به باور منتقدان نقش زندگینامه خودنوشت این نویسنده را دارد. ترجمه حسین نوشآذر از این رمان اخیرا توسط نشر مروارید در ایران نیز منتشر شده است.
ماجرای این رمان در سال ۱۹۷۹ اتفاق میافتد و طی آن، راوی اول شخص، زندگی خود را در زمانی که ۱۲ سال داشته است، نقل میکند.
وی در خاطراتش به سال ۱۹۴۷ بازمیگردد. او در آن سال در یک محله فقیرنشین زندگی میکرده و علاقهمند به جمعآوری بطریهای خالی بوده است. همچنین گاهی برای کسب درآمد، برخی از امور همسایگان را انجام میداده است.
این نوجوان به قول نویسنده «همچون همه مردم امریکا» یک تفنگ دارد. او یک روز بهاری به جای یک مغازه ساندویچ فروشی به یک اسلحهفروشی میرود و یک بسته فشنگ میخرد تا با دوستش به شکار طاووس بروند؛ اما هنگام شکار فکر میکند دوستش طاووس است و به او شلیک میکند! این ماجرا باعث خاموش شدن زودهنگام کودکی او، در سن ۱۲ سالگی میشود.
این شاعر و نویسنده امریکایی و صاحب آثاری چون «صید قزلآلا در امریکا»، ۷۳ سال پیش در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۵ میلادی در تاکوما (شهری در ایالات واشنگتن) متولد شد.
وی زندگی پریشانی را تجربه کرد. در کودکی تمام شب را بیدار می ماند، در جوانی به علت بیماری جنون پارانوئیدی بستری شد، در میان سالی طعم فقر را چشید و با انتشار نخستين کتابش شهرت را تجربه کرد. وی سرانجام در سال ۱۹۸۴ با تفنگ شکاری، به زندگی خود پایان داد.
ترجمه آثار این نویسنده در ایران از سال ۱۳۸۲ آغاز شد و تاکنون هفت کتاب از سرودهها و رمانهای او در ایران منتشر شدهاند. این هفت عنوان کتاب عبارتند از : «صید قزلآلا در امریکا»، «انتقام چمن»، «لطفا این کتاب را بکارید»، «اتوبوس پیر و داستانهای دیگر»، «در قند هندوانه»، «کلاه کافکا» و «خانهای جدید در امریکا».
نظر شما