پارسانژاد به خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، گفت: كتاب آموزشي در زمينه هنرهاي تجسمي به اندازه كافي نوشته نشده است. كمبود و ضعف اين كتابها دلايل متعدد دارد.
وي ادامه داد: افرادي كه حرفهاي در اين زمينه كار ميكنند به طور طبيعي وارد مقوله نوشتن نميشوند چون انرژي و زماني كه هنرمند براي نوشتن كتاب ميگذارد بازدهي براي او ندارد. دليل عمدهاي كه هنرمندان رغبت كمتري براي توليد كتاب دارند همين موضوع است.
پارسانژاد با بيان اينكه ضعف ديگر به تخصص نوشتاري در زمينه هنري برميگردد، اظهار داشت: افرادي كه كار هنري انجام ميدهند الزاما نويسنده خوبي نيستند. يك طراح يا يك نقاش مسلط كه بسيار تخصصي فعاليت ميكند درست نميتواند كتاب آموزشي مناسب هنري بنويسد و در نوشتن دچار مشكلاتي است.
وي توضيح داد: اگر هنرمنداني كه دغدغه مسايل تئوريك دارند متناسب با زمان و انرژي كه براي نوشتن صرف ميكنند حمايت شوند آثار به روز و مناسبي مكتوب خواهد شد و تا چند سال ديگر شاهد انتشار كتابهاي بيشتري در اين حوزه هستيم.
پارسانژاد گفت: تاكنون افرادي كه در اين حوزه اثری تاليف كردهاند براساس علاقه و دغدغه شخصي خود به دنبال اين موضوع رفتهاند. افرادي كه استعداد اين كار را دارند نيازمند آموزش براي نوشتن كتابند.
پارسانژاد افزود: هم در زمينه تاليف و هم ترجمه آثار تئوريك هنر مشكل داريم؛ هر چند اوضاع آثار ترجمه بهتر است.
دوشنبه ۲۹ آذر ۱۳۸۹ - ۱۱:۳۱
نظر شما