طاهري به خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، گفت: منابع هنري را به طور كلي ميتوان به سه بخش تقسيم كرد. نخست نشريات هنري از جمله لوح فشرده و مجلات كه متاسفانه جايگزين منابع تحقيقي و علمي شدهاند. بخش دوم آثار مرجع كه جزو منابع اصلي دانشجويان محسوب ميشود و دسته آخر آثاري كه به صورت اوليه مباني هنرهايي چون طراحي، نقاشي و آبرنگ را آموزش ميدهد.
وي توضيح داد: در زمينه كتابهاي علمي و زيربنايي خيلي اثر در دسترس نداريم و بيشتر اين كتابها ترجمه است. در حوزه مباني هنرهاي تجسمي و رنگشناسي چند كتاب منتشر شده است. چند كتاب مبتدي و آموزشي درباره تكنيكهاي نقاشي، گرافيك و نحوه استفاده از آن هم به چاپ رسيده است. ولي در حوزه چگونگي استفاده از مواد و متريال در هنرهاي تجسمي به ويژه نقاشي خلا بزرگي داريم.
طاهري با بيان اينكه آثار اين حوزه بسيار محدود است و كفايت نميكند، اظهار داشت: اين متون نميتواند سليقه علاقهمندان را تامين كند. افرادي كه در اين حوزه كتاب مينويسند بايد هنرمند و صاحبنظر باشند تا بتوانند به ابراز بيان شيوههاي بصري بپردازند و به نوعي رفع نياز كنند.
وي افزود: در زمينه نقد و بررسي آثار هنر معاصر ايران كتاب مناسبي نداريم، صاحبنظران كمتر به اين موضوع پرداختهاند. در حوزه تاريخ نقاشي قديم ايران اثر مناسبي نداريم. در زمينه فلسفه هنر معاصر ايران تحقيق نشده است. در حوزه هنر ديني به اندازه كافي كتاب نداريم. درباره مكتب هنر انقلاب و جايگاه بسيار ارزنده آن اثر مناسبي منتشر نشده. در زمينه تجربه و تحليل هنر مفهومي هيچ كتابي به چاپ نرسيده و پژوهشگران به اين سمت نرفتهاند.
طاهري ادامه داد: نكته مهم در اين حوزه كمبود كتاب درباره مديريت هنري و رابطه ارزشهاي زيباييشناسي هنر با اقتصاد هنر است كه در اين حوزه كاري صورت نگرفته است تا در اختيار مديران فرهنگي قرار بگيرد. هنوز دايرهالمعارف جامعي نداريم و آثاري كه تاكنون منتشر شده كامل نيست و در برخي موارد فهرست گونه به مطالبي اشاره شده است. تاريخ تحليلي به روايت صاحبنظران وجود ندارد. اين عناوين بخشي از كمبودهاي ما در حوزه هنرهاي تجسمي است.
وي با بيان اينكه هر كار پژوهشي نيازمند حمايت است، توضيح داد: اين متون بايد از سوي سازمان و يا ارگاني حمايت شوند تا به سرانجام برسند. در اين حوزه تجربه و تحليل تدوين كتاب زود بازده نيست و كاملا نيازمند پشتيباني است.
طاهري گفت: با در نظر گرفتن اهداف بلندمدت و براي ارتقاي هنر كشور مسوولان دلسوز فرهنگ بايد پژوهشگران اين حوزه را حمايت كنند. محققاني كه در اين حوزه دستي به قلم دارند ميتوانند دانشجوياني تربيت كنند كه كمبودهاي اين حوزه را جبران كنند.
وي افزود: در حال حاضر امكاناتي فراهم شده و دانشجويان به منابع خارجي دسترسي بيشتري دارند و هر چه پيش ميرويم رابطه با منابع هنري مدرن غرب بيشتر ميشود. اين منابع و سايتها براي ارتقاي كار دانشجو ميتواند مورد استفاده قرار بگيرد ولي نبايد با مراجعه به برخي منابع دچار سردرگمي و روزمرگي شد.
طاهري درباره شيوه آموزش خود توضيح داد: حدود 25 سال است كه آموزش ميدهم. دانشجويان با قابليتهاي مختلف وارد دانشگاه ميشوند. برخي شيفته كار عملياند و تكنيك را دوست دارند ولي عدهاي به طور ذاتي علاقهمند به كار نظري و بحث، مجادله و تحقيقاند. اينجا پرسش اساسي اين است عدهاي كه وارد كار نظري ميشوند چگونه مورد حمايت قرار ميگيرند؟
وي ادامه داد: يك بخش به استادان راهنماي آنها برميگردد كه بايد به دانشجويان خود جهت دهند و در تحقيق و نوشتن مقاله آنان را راهنمايي كنند. عدهاي از دانشجويان كه عادت به نوشتن و يادداشت برداري سر كلاس دارند ميتوانند انبوهي از ياداشتهاي خود را پس از بررسي و بازنگري در قالب كتاب منتشر كنند.
طاهري به انتشار مجموعه آثار هنرمندان اشاره كرد و اظهار داشت: هنرمندان در دورههاي مختلف هر وقت به سوي انتشار كتاب رفتهاند مجموعه آثار خود را منتشر كردهاند. اين كار بد نيست به شرط آنكه هنرمند درباره شيوه و نحوه كارش صحبت كند و تك تك آثار را مورد تجزيه و تحليل قرار دهد تا مخاطب در جريان نكات آموزنده كارش قرار بگيرد. به اين ترتيب هم سند تاريخي براي هنرمند باقي مانده و هم مخاطب به دستاوردهاي هنري نو رسيده است.
وي توضيح داد: در زمينه كتابهاي علمي و زيربنايي خيلي اثر در دسترس نداريم و بيشتر اين كتابها ترجمه است. در حوزه مباني هنرهاي تجسمي و رنگشناسي چند كتاب منتشر شده است. چند كتاب مبتدي و آموزشي درباره تكنيكهاي نقاشي، گرافيك و نحوه استفاده از آن هم به چاپ رسيده است. ولي در حوزه چگونگي استفاده از مواد و متريال در هنرهاي تجسمي به ويژه نقاشي خلا بزرگي داريم.
طاهري با بيان اينكه آثار اين حوزه بسيار محدود است و كفايت نميكند، اظهار داشت: اين متون نميتواند سليقه علاقهمندان را تامين كند. افرادي كه در اين حوزه كتاب مينويسند بايد هنرمند و صاحبنظر باشند تا بتوانند به ابراز بيان شيوههاي بصري بپردازند و به نوعي رفع نياز كنند.
وي افزود: در زمينه نقد و بررسي آثار هنر معاصر ايران كتاب مناسبي نداريم، صاحبنظران كمتر به اين موضوع پرداختهاند. در حوزه تاريخ نقاشي قديم ايران اثر مناسبي نداريم. در زمينه فلسفه هنر معاصر ايران تحقيق نشده است. در حوزه هنر ديني به اندازه كافي كتاب نداريم. درباره مكتب هنر انقلاب و جايگاه بسيار ارزنده آن اثر مناسبي منتشر نشده. در زمينه تجربه و تحليل هنر مفهومي هيچ كتابي به چاپ نرسيده و پژوهشگران به اين سمت نرفتهاند.
طاهري ادامه داد: نكته مهم در اين حوزه كمبود كتاب درباره مديريت هنري و رابطه ارزشهاي زيباييشناسي هنر با اقتصاد هنر است كه در اين حوزه كاري صورت نگرفته است تا در اختيار مديران فرهنگي قرار بگيرد. هنوز دايرهالمعارف جامعي نداريم و آثاري كه تاكنون منتشر شده كامل نيست و در برخي موارد فهرست گونه به مطالبي اشاره شده است. تاريخ تحليلي به روايت صاحبنظران وجود ندارد. اين عناوين بخشي از كمبودهاي ما در حوزه هنرهاي تجسمي است.
وي با بيان اينكه هر كار پژوهشي نيازمند حمايت است، توضيح داد: اين متون بايد از سوي سازمان و يا ارگاني حمايت شوند تا به سرانجام برسند. در اين حوزه تجربه و تحليل تدوين كتاب زود بازده نيست و كاملا نيازمند پشتيباني است.
طاهري گفت: با در نظر گرفتن اهداف بلندمدت و براي ارتقاي هنر كشور مسوولان دلسوز فرهنگ بايد پژوهشگران اين حوزه را حمايت كنند. محققاني كه در اين حوزه دستي به قلم دارند ميتوانند دانشجوياني تربيت كنند كه كمبودهاي اين حوزه را جبران كنند.
وي افزود: در حال حاضر امكاناتي فراهم شده و دانشجويان به منابع خارجي دسترسي بيشتري دارند و هر چه پيش ميرويم رابطه با منابع هنري مدرن غرب بيشتر ميشود. اين منابع و سايتها براي ارتقاي كار دانشجو ميتواند مورد استفاده قرار بگيرد ولي نبايد با مراجعه به برخي منابع دچار سردرگمي و روزمرگي شد.
طاهري درباره شيوه آموزش خود توضيح داد: حدود 25 سال است كه آموزش ميدهم. دانشجويان با قابليتهاي مختلف وارد دانشگاه ميشوند. برخي شيفته كار عملياند و تكنيك را دوست دارند ولي عدهاي به طور ذاتي علاقهمند به كار نظري و بحث، مجادله و تحقيقاند. اينجا پرسش اساسي اين است عدهاي كه وارد كار نظري ميشوند چگونه مورد حمايت قرار ميگيرند؟
وي ادامه داد: يك بخش به استادان راهنماي آنها برميگردد كه بايد به دانشجويان خود جهت دهند و در تحقيق و نوشتن مقاله آنان را راهنمايي كنند. عدهاي از دانشجويان كه عادت به نوشتن و يادداشت برداري سر كلاس دارند ميتوانند انبوهي از ياداشتهاي خود را پس از بررسي و بازنگري در قالب كتاب منتشر كنند.
طاهري به انتشار مجموعه آثار هنرمندان اشاره كرد و اظهار داشت: هنرمندان در دورههاي مختلف هر وقت به سوي انتشار كتاب رفتهاند مجموعه آثار خود را منتشر كردهاند. اين كار بد نيست به شرط آنكه هنرمند درباره شيوه و نحوه كارش صحبت كند و تك تك آثار را مورد تجزيه و تحليل قرار دهد تا مخاطب در جريان نكات آموزنده كارش قرار بگيرد. به اين ترتيب هم سند تاريخي براي هنرمند باقي مانده و هم مخاطب به دستاوردهاي هنري نو رسيده است.
نظر شما