به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در اراک، در این مراسم آرش زرنیخی با تشریح روند نگارش این اثر و اشاره به تأثیر آیسخولوس، تراژدینویس برجسته یونان باستان، بر اندیشههای سقراط بیان کرد: در حد بضاعت پژوهشی خود به روایتی دست یافتم که نشان میدهد سقراط احتمالاً تا ۱۳ سالگی از مخاطبان نمایشهای آیسخولوس بوده است.
وی با اشاره به موضوع محوری کتاب و مفهوم عصیان در آثار آیسخولوس افزود: سالها این پرسش ذهنم را درگیر کرده بود که عصیان در یک جامعه نمیتواند صرفاً از دل یک فرد یا نویسنده برخیزد، بلکه باید ریشههای آن را در لایههای عمیقتر فرهنگ و تمدن آن جامعه جستوجو کرد.
نویسنده کتاب «عصیان در تئاتر آیسخولوس» اظهار کرد: در این اثر، تبارشناسی مفهوم عصیان در اسطورههای یونان باستان مورد بررسی قرار گرفته است؛ اسطورههایی که ستون فقرات فرهنگی هر سرزمین را شکل میدهند و در مسیر مطالعه کتاب، مخاطب را با ریشههای تاریخی و فرهنگی این مفهوم در جهان اساطیری یونان آشنا میکنند.
زرنیخی همچنین تأکید کرد: پژوهش حاضر تلاش دارد نسبت میان اسطوره، فرهنگ و شکلگیری روحیه عصیان را در تراژدیهای آیسخولوس واکاوی کند.
نویسنده در این کتاب کوشیده است با نگاهی تحلیلی، زمینههای نقد اجتماعی سیاسی روزگار یونان باستان را در پیوند با تراژدیهای آن دوره واکاوی کند و به یکی از مهمترین وجوه تمایز تئاتر یونان باستان با دیگر نمونههای نمایشی در اعصار کهن بپردازد؛ تمایزی که در بیرون کشیدن تئاتر از دل آیینها و مناسک اسطورهای و آوردن آن به متن جامعه برای طرح نقد و اندیشهورزی جلوهگر میشود.
کتاب «عصیان در تئاتر آیسخولوس» در قطع رقعی، با شمارگان ۳۰۰ نسخه و بهای ۲۴۰ هزار تومان، به همراه تصاویری از صحنههای اجرای آثار آیسخولوس به کارگردانی آرش زرنیخی و دیگر صحنه های از اجرای کارهای این نمایشنامه نویس و کارگردان، از سوی انتشارات نیکمهر اراک منتشر شده است.
بخشهایی از کتاب «عصیان در تئاتر آیسخولوس»
«... نگفتهاند آیا که چون شهری از پای درآید، خدایانش پــا بــه گریز مینهند؟ (همان) میبینیم که نویسنده مخاطب و تماشاگر تئاتر را با چنین جملههایی به تفکر وا میدارد. پس میتوان امیدوار بود که سقراط تا ابتدای نوجوانی که مخاطب آیسخولوس بوده ذهنیتش از چنین آبشخورهای جدلی بهره برده است. سپاهی: دریغا دریغا که پندار بیهوده بافته ای. هنگامه برپا کرده ای و خاک میهن خود به تیغ اسارت میبری. راستی را بگو کزین فتنه ها چه بهره توانی برد؟ (همان: ٣٤٢). همسرایان: حالیا ریشه و شاخ تبار اودیپوس از بیخ و بن برکنده اند. آیا چه خواهد شد؟ مرا میباید کدام جانب بگیرم؟ و چاره کجا بجویم؟ (همان: ٣٦٣). این یکی از سولی لوگ های عمیق تراژدی مورد بحث .است همسرایان اغلب نمادی از توده ی مردمند. در این جا نویسنده میخواهد توده مردم را به فکر وا دارد. میتوان این طور سازمان یافته اش کرد. تز حمله ی پولینیکوس، آنتی تز دفاع اتئوکلس و سنتز آنچه بر سر مردم از این جنگ آمده است.»
نظر شما