رجبي به خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، گفت: عمده كتابهاي موجود در حوزه هنرهاي تجسمي ترجمه است و دانشهاي غربي را ارايه ميدهد. اين آثار نكات خوبي را آموزش ميدهد و وجود اين آثار ضروري است چون كتابهاي تاليفي پايهاي و اصولي بسيار اندك است و به نوعي تكرار اصول و روشهايي است كه در متون خارجي آمده است.
وي در پاسخ به چرايي اين موضوع اظهار داشت: علت اصلي كم كاري در اين حوزه پرسش نكردن و ضعف مطالعه است. تحولاتي پس از انقلاب آغاز شد و عدهاي شروع كردن به مطالعه در بحث مهم زيباييشناسي و روش آموزش؛ ولي اين روند ادامه پيدا نكرد.
رجبي ادامه داد: در حال حاضر بيشتر از جنبه فلسفي و تاريخي هنر، كتاب نوشته ميشود. مولفان كار تحقيقي نميكنند. به عنوان نمونه در حوزه نگارگري آثاري نوشته شده كه بسيار اشكال و ايراد دارد و جنبه آكادميك، روشها و موازين سنتي آن در نظر گرفته نشده است.
وي با بيان اينكه هنرمندان نبايد كار هنري را صرفا تكنيكي بدانند، توضيح داد: استادان قديم از حكمت بهره ميبردند و در حكمت بهرهاي از پرسش است. در اين روش برای هر پرسشي پاسخي است كه از فرهنگ معنوي ايراني ميآيد. ولي در حال حاضر نه تنها حكمتي در كار نيست بلكه آثار بدون مطالعه و بررسي نوشته ميشود.
رجبي ادامه داد: مولف بايد در اين زمينه به منابع قديمي، هنري و حكمي رجوع كند تا متوجه شود قدما چه گفتهاند و در هنر به دنبال چه حقيقتي بودند. نياز است اين روحيه را در دانشگاه و در بين دانشجويان آغاز كرد تا در آينده به نتايج درست رسيد.
وي با بيان اينكه تحقيق در حوزه هنر اسلامي و ايراني بايد حمايت شود، توضيح داد: مسوولين امر بايد در اين زمينه سرمايهگذاري كنند و براي تشويق هنرمندان و شناخت فرهنگ ايراني اقدام شود. به عنوان نمونه نسخههای خطي زیادی در ايران و كشورهاي دیگر موجود است كه نيازمند شناسايي است.
یکشنبه ۲۱ آذر ۱۳۸۹ - ۱۲:۲۳
نظر شما