ايبنا نوجوان: «امیلی رودا»(Emily Rodda) نام مستعار «جنیفر رو»، نویسندهي استرالیایی است كه سال 1948 در سيدني متولد شده است.
او تا كنون بيش از 50 كتاب براي كودكان و نوجوانان نوشته كه اغلبشان از كتابهاي پرفروش هستند.
رودا، سال ۱۹۷۳ مدرک کارشناسی ارشد خود را در ادبیات انگلیسی از دانشگاه سیدنی گرفت. او مدتها به عنوان ویراستار، سرویراستار، مدیرعامل و معاون ناشر و سپس ناشر به کار مشغول بود.
«اميلي رودا» در سايتش جريان نويسنده شدنش را اينگونه تعريف ميكتد: «من هميشه عاشق خواندن و نوشتن داستان بودم و در مدرسه نيز درس مورد علاقهام ادبيات بود. در خانه هم گاهي نمايشنامههايي مينوشتم كه برادرانم آن را اجرا ميكردند. اما هر چه بزرگتر ميشدم، متوجه ميشدم كه در نوشتن چندان خوب نيستم و به همين دليل هم دست از نوشتن برداشتم.»
اما طولي نكشيد كه خانم رودا باز هم سراغ داستان و ادبيات رفت: «مدتي بعد با قصهگويي براي كودكانم دوباره به ياد آوردم كه چهقدر از نوشتن لذت ميبرم. به همين دليل نوشتن يكي دو داستان را شروع كردم و متوجه شدم كه ديگران آنها را ميپسندند. به اين ترتيب طولي نكشيد كه نوشتن، به بزرگترين سرگرمي و پيشهي اصلي من تبديل شد.»
اما به نظرتان چرا «اميلي رودا» دو اسم دارد؟ خودش ميگويد: «اسم واقعي من «جنيفر رو» است. وقتي نخستين كتابم با نام «چيزي استثنايي» را نوشتم، آن را براي همان ناشري كه برايش كار ميكردم فرستادم اما نام مادربزرگم يعني «اميلي رودا» را به عنوان فرستنده روي نسخهي خطي نوشتم؛ چون كمي از آنچه نوشته بودم خجالت ميكشيدم و ميخواستم نظر واقعي نويسندگان و ويراستاران ديگري كه در آن انتشارات كار ميكردند را دربارهي كتاب بدانم.
سپس «چيزي استثنايي» در سال 1384 منتشر شد كه جایزهی شورای کتاب کودک استرالیا را برايم به ارمغان آورد. از آن به بعد نام «اميل رودا» را براي كتابهايي كه براي بچهها مينويسم استفاده ميكنم و از نام واقعيام يعني «جنيفر رو» براي آثاري كه براي بزرگسالان مينويسم بهره ميگيرم. اين درست مانند داشتن اسم مستعار يا لقب است.»
داستانهاي اميلي رودا اغلب در فضايي فانتزي ميگذرد. مجموعههای فانتزی «سرزمین دلتوراها»، «روون پسری از رین»، «ده قدرت» و یک داستان علمی- تخیلی به نام «جوینده یابنده است» از جملهي آثار «رودا» هستند كه در ميان بچهها محبوب است.
اما خود او نميتواند ميان آثارش فقط يكي را انتخاب كند و ميگويد: «بچههايي كه براي من نامه مينويسند اغلب ميگويند كه مجموعهي «روون»، مجموعهي مورد علاقهي آنهاست. ميتوان گفت كه شايد نوشتن اين مجموعه هم براي من لذتبخش بود. اما در واقع هر كدام از كتابهاي من به نوعي برايم خاص هستند. انتخاب كتاب مورد علاقهام از ميان آثار خودم، همانقدر سخت است كه از ميان بچههايم يكي را انتخاب كنم!»
اين نويسنده دربارهي شخصيتها و نيز نحوهي نويسندگياش ميگويد: «هیچکدام از شخصیتهای کتابهای من کاملاً شبیه افرادی نیستند که میشناسم، ولی همهی آنها چیزهایی مشترک با مردمی که من میشناسم دارند. هرکسی با استفاده از تجربیات خودش مینویسد. من به مردمی که با آنها آشنایی دارم نگاه میکنم و به آنها گوش میکنم و وقتی سعی میکنم به یک شخصیت جدید فکر کنم، این چیزها به خاطر من میآید.»
او همچنين ميگويد: «خيلي سخت است كه بگويم ايدههاي داستانهايم از كجا ميآيند. اغلب داستانهايم وقتي دارم به يك موضوع كاملاً معمولي فكر ميكنم شروع ميشوند. ابتدا از خودم ميپرسم «چه اتفاقي ميافتد اگر...» و سپس تخيلاتم را آزاد ميگذارم. به اين ترتيب يك داستان ميتواند در هر حالتي از روز ايجاد شود.
من هميشه يك دفترچه يادداشت همراهم دارم تا ايدههايي را كه به ذهنم ميرسد در همان لحظه يادداشت كنم. ايدههايي دربارهي شخصيتها، نقشهها و يا گرههاي اسرار آميز. به اين وسيله اگر بعداً در برقراري رابطه با ايدهاي به مشكل برخوردم، در دفترچهام چيزي پيدا خواهم كرد كه كمكم كند.»
«اميلي رودا» در ايران و در ميان بچهها نيز نامي آشناست. «محبوبه نجفخاني» و «نسرين وكيلي» از جملهي مترجمان آثار اين نويسنده در ايران هستند.
«در جستوجوي دلتورا»، «سرزمين سايههاي دلتورا»، «اژدهايان دلتورا»، «درهي گمشدگان»، «جنگلهاي سكوت»، «جزيرهي توهم»، «غار وحشت»، «روون و كوليها»، «روون و نگهبان كريستال» و «روون و رباكها» از جملهي آثار رودا هستند كه با قلم اين مترجمان به فارسي ترجمه منتشر شدهاند.
نشر افق ناشر آثار اين نويسنده است كه بهتازگي چاپ پنجم «روون پسري از رين» را به قفسهي كتابفروشيها فرستاده است.
جمعه ۱۴ آبان ۱۳۸۹ - ۱۴:۴۱
نظرات