به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)؛ در سپهرِ زیستِ امروز، زنان در نقش و کسوتهای گوناگونِ همسری، مادری، کنشگری اجتماعی و مدیریت حرفهای، بارِ سنگینی از مسئولیت را بر دوش میکشند. فشارهای روانشناختی و انتظاراتِ فرهنگی در تار و پودِ زندگیِ روزمره تنیده شده و یافتنِ تعادل را به یکی از غامضترین چالشهای حیات بدل کرده است.
کتاب «راهنمای تابآوری زنان» به قلمِ عفت حیدری، پاسخی است به این نیازِ عمیق؛ اثری که مفاهیمِ پیچیده روانشناختی را با زبانی ساده و کاربردی به زیستِ روزمره زنان پیوند میزند. این کتاب که محصولِ اندیشه انتشارات خانه تابآوری در سال ۱۴۰۵ است، در هشتاد و دو صفحه، نقشهای برای دستیابی به بزرگترین سرمایه روانیِ عصر کنونی، یعنی ایستادگی در طوفانهای زندگی، ترسیم میکند.

نویسنده در دیباچه کتاب، تابآوری را به مثابه ادامه دادن مسیر در سختترین شرایط معنا میکند. او بر این باور است که زنِ تابآور، به دور از انکارِ رنج، میآموزد چگونه با مسائل روبهرو شود، از آسیبها قد برافرازد و از تجربیاتِ تلخ، معنایی نو خلق کند. این نگاه، پیامآورِ امید است؛ چرا که تابآوری را ویژگیِ ذاتی و تغییرناپذیر نمیداند، بلکه آن را مجموعهای از مهارتها و نگرشهای اکتسابی معرفی میکند که هر زنی قادر به فراگیری و تقویت آن است. این رویکرد، بارِ گرانِ «تولد با قدرتِ مطلق» را از شانههای خواننده برمیدارد و مسیرِ روشنِ رشد و تعالی را پیش رو میگذارد.
کتاب در ساختاری متشکل از یازده فصل، ابعادِ گوناگونِ زیستِ زنانه را به نقد و بررسی میکشد. خواننده در فصلهای نخست، با نشانههای تابآوری و مخاطراتِ ویژه زندگیِ زنان آشنا میشود و در فصلی واقعبینانه، آسیبپذیریهای خاصِ جنسیتی در مواجهه با فشارهای روانی و اجتماعی را واکاوی میکند. فصلهای میانی، به مهارتهای محوری همچون مرزبندی سالم در ارتباطات، تنظیم هیجانات، خودمراقبتی و بهرهگیری از حمایتهای اجتماعی میپردازد. نویسنده در این بخشها، به جای کلیگویی، به دنبال ارائه راهکارهایی است که در بسترِ واقعیتهای ملموسِ زندگیِ زنان، قابل اجرا باشند.
وجه تمایزِ اصلی این اثر در فصلهای نهم و دهم نهفته است؛ جایی که نویسنده با طراحی یک برنامه عملیِ سیروزه، آموزههای نظری را به عادتهای پایدارِ رفتاری تبدیل میکند. این برنامه، همان پلی است که دانش را به عمل پیوند میزند و به زنان امکان میدهد تابآوری را به عنوان مجموعهای از رفتارهای ملموس در زندگی جاری کنند. این ویژگی، اثرِ حاضر را در میان انبوهِ کتابهای حوزه تابآوری، متمایز و کاربردی جلوه میدهد.
فصل پایانی کتاب، افقی اجتماعی به روی خواننده میگشاید و بر نقشِ تعیینکننده زنان در مدیریتِ انواع بحرانها تأکید میورزد. این نگاه، تابآوری را از دایره فردی خارج کرده و به ساحتِ خانواده و جامعه میکشاند. زنی که تابآوری را در درونِ خود بارور کرده باشد، به سرمایهای انسانی برای جامعه و کشور بدل میشود که در مواقعِ بحران، نقشی کلیدی ایفا میکند. این بخش، کتاب را از یک راهنمای خودیاریِ ساده به اثری با دغدغههای کلانِ اجتماعی ارتقا میدهد و توانمندی فردی را سرآغازِ توانمندسازیِ جمعی معرفی میکند.
عفت حیدری، به عنوان چهرهای پیشرو در عرصه تابآوری ایران، دانشآموخته مترجمی زبان انگلیسی و روانشناسی اجتماعی است و کارنامهای پربار از ترجمه و تألیفِ بیش از هفتاد عنوان کتاب در زمینه تابآوری و خودیاری دارد. دریافتِ نشان ویژه «فرهنگیار تابآوری ایران» از دانشگاه حکیم سبزواری در اردیبهشتماه ۱۴۰۴، گواهی بر یک عمر تلاشِ مستمرِ ایشان در ترویجِ فرهنگ تابآوری است. این نشان که در چارچوب مأموریت ملی-دانشگاهی «تابآوری فرهنگی هویتمحور» تعریف شده، نمادی برای ارج نهادن به افرادی است که در توسعه ادبیاتِ نظری و عملی این حوزه کوشیدهاند.
دانشگاه حکیم سبزواری با میزبانی نخستین هفته ملی تابآوری ایران و با شعار «از فرد تا فرهنگ»، گامی بلند در جهت بازشناسی سازوکارهای فرهنگیِ برآمده از هویت ملی برداشت. این رویداد که با مشارکت دانشگاه علوم پزشکی سبزوار برگزار شد، ایران را در صفِ کشورهای پیشرو در برگزاری رویدادهای علمی تابآوری قرار داد. برگزاری چنین نشستهایی، فرصتی برای اندیشیدن و گفتگو پیرامون ارتقای سلامت روانی و ایجاد جامعهای مقاومتر فراهم میآورد.
«راهنمای تابآوری زنان» دعوتی است به سفری دروننگرانه برای کشف توانمندیهایی که شاید در پسِ غبارِ نقشهای روزمره پنهان مانده باشند. این اثر با گذار از مبانی نظری و تکیه بر راهکارهای علمی و عملی، مسیری جامع پیشِ روی زنان میگذارد تا تابآوری را نه به عنوان یک واژه، بلکه به عنوان یک سبک زندگیِ پایدار در وجودِ خویش نهادینه کنند. باشد که این کتاب، گامی هرچند کوچک در جهت افزایشِ اعتماد به نفس و استحکامِ روانیِ مخاطبان باشد و یادآور شود که قدرتمندترین نیرو، همان است که از درون میجوشد و با تمرین و آگاهی، هر روز شکوفاتر میشود.
نظر شما