به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، کتاب «جمال کمال» به عنوان یادنامهای درباره دکتر سید کمال خرازی با همکاری مؤسسه فرهنگی مطبوعاتی ایران و خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) یکشنبه ۷ تیر ماه در روزنامه ایران برگزار شد. این اثر همزمان با ایام سوگواری سید و سالار شهیدان رونمایی و معرفی شده است و در ۴۳۲ صفحه به چاپ رسیده است.
نشست رونمایی از کتاب «شهید دکتر سیدکمال خرازی» یکشنبه هفتم تیر، با حضور حسین جابریانصاری، مدیرعامل خبرگزاری جمهوری اسلامی، سیدصادق خرازی، دیپلمات و سیاستمدار، عبدالحسین خسروپناه، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، غلامعلی حدادعادل، مشاور عالی مقام معظم رهبری و رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی، اسحاق جهانگیری، معاون اول دولتهای یازدهم و دوازدهم، علیاکبر صالحی، رئیس بنیاد ایرانشناسی و سیاستمداران و فعالان فرهنگی، در سالن آمفیتئاتر مؤسسه فرهنگی مطبوعاتی ایران برگزار شد.
غلامعلی حدادعادل گفت: «سال ۳۶ من و کمال خرازی، دانشآموز دبیرستان علوی و همکلاس شدیم و بعد از شش سال دیپلم ریاضی گرفتیم. خرازی به دانشکده ادبیات رفت و زبان عربی آموخت. وقتی من برای تحصیل در رشته علوم انسانی آمدم، او من را در برخی کلاسها راهنمایی کرد. بعد از اینکه در سال ۴۲ تحصیل به اتمام رسید، هر چند وقت یک بار با هم دیدار داشتیم.»
او افزود: «کمال بعدها به خارج از کشور رفت و فعالیت سیاسی داشت و بعد که به ایران بازگشت، باز هم با هم ارتباط داشتیم.»
رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی بیان کرد: «مهمترین خاصیت کمال خرازی، تدین او بود، بدون آنکه افراط و تفریط داشته باشد. اهل زیارت بود و چند سال پیش با هم به سفر اربعین رفتیم. در ۷۰ سالی که با او دوست بودم، یادم نمیآید گناهی از او دیده باشم. نمیگویم معصوم بود، اما آراسته و پاکیزه بود. او خیلی کمحرف بود و این هم از خردمندی او بود. اعتدالی هم در رفتارش داشت. در گرایش سیاسی در هیچ جناحی قرار نگرفت. او در خدمت انقلاب بود و برچسب خاص سیاسی نداشت.»
حدادعادل گفت: «او همه خصوصیات لازم برای یک دیپلمات را داشت. خیلی کم میخندید و گاهی دوستان در این موضوع سربهسرش میگذاشتند.»
او افزود: «کمال فردی پرکار، منظم و منزه بود. به همان اندازه که به مسائل انقلابی و سیاسی اهتمام داشت، به فعالیتهای علمی هم اشتیاق داشت، به طوری که علوم شناختی را در ایران تأسیس کرد و شاید اگر کمال خرازی نبود، علوم شناختی در ایران به این شکل نبود.»
رئیس اسبق مجلس شورای اسلامی عنوان کرد: «او در زمان جنگ تحمیلی در ستاد تبلیغات فعالیت داشت و در زمان جنگ در میدان خوف و خطر بود و برادرم، مجید حدادعادل، را به ستاد تبلیغات جنگ برد و بعدها برادرم حین تهیه گزارش برای ستاد به شهادت رسید.»
حدادعادل گفت: «زمانی که او وزیر امور خارجه دولت خاتمی بود، در مجلس ششم قرار شد چند وزیر را استیضاح کنند. من آن موقع در فراکسیون اقلیت مجلس ششم بودم که به دلیل شناختی که از کمال خرازی داشتم، درصدد برآمدم از او دفاع کنم و خرازی را از فهرست استیضاح خارج کنم که موفق شدم.
حجتالاسلام عبدالحسین خسروپناه نیز گفت: «شهید خرازی، افزون بر اینکه استاد دانشگاه بود، چند کار ابتکاری نیز انجام داد. علاوه بر حضور در حوزه سیاست خارجی، به علوم شناختی ورود کرد؛ کاری که جسارت میخواست. او پیشنهاد داد جمعی از طلاب فلسفه صدرایی در یک مؤسسه گرد هم بیایند. ما نیز در انجمن حکمت با او و این جمع در ارتباط بودیم. علوم شناختی بر سایر علوم اثرگذار است و نباید از کنار آن بهسادگی گذشت. ما این نگاه را در مکتب کمال خرازی آموختیم.»
وی افزود: «یکی دیگر از اقدامات او، هموار کردن مسیر فعالیت استادانی بود که میخواستند در حوزه دیپلماسی علمی فعال باشند. او اشاره میکرد که رهبر معظم انقلاب بر نقشآفرینی استادان دانشگاهها در عرصه دیپلماسی علمی تأکید دارند. ما نیز در این زمینه، سازمان دیپلماسی علوم را در زیرمجموعه ریاستجمهوری فعال کردیم و موانع دیپلماسی علمی برطرف شد. شهید خرازی میگفت ۱۰ سال است رهبر انقلاب پیگیر هستند که مشکل دیپلماسی علمی در کشور حل شود و نهادهای مختلف دخالت نکنند. من چند بار این موضوع را اعلام کردم، اما حل نشد و این دغدغه خودشان بود. با کمک شهید خرازی این مشکل حل شد.»
خسروپناه ادامه داد: «در دوران حمله اسرائیل نیز دیپلماسی علمی تعطیل نشد؛ هرچند دیپلماسی علمی در شرایط جنگی باید با فعالیتی مضاعف دنبال شود.»
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی عنوان کرد: «او شخصیتی جهادگر، ولایتمدار و برخوردار از حکمت بود. به نظر من، خرازی از عقل عملی، عقل نظری، عقل معاش و عقل معاد بهرهمند بود. او اهل خدمت بود و هرجا گرهی وجود داشت، تلاش میکرد با گرهگشایی، مسئله را حل کند.»
عبدالحسین خسروپناه گفت: «شهید خرازی، غیر از استاد دانشگاه و هیئت علمی، شاگردپرور بود و چند کار ابتکاری انجام داد. یکی از ابتکارات، ورود به چارچوب جدید علمی علوم شناختی بود. علوم انسانی با رویکرد شناختی، یک علوم انسانی دیگر میشود و کاملاً با چارچوب دیگر علوم انسانی متفاوت است.»
وی افزود: «در انجمن حکمت، به این جهت ارتباط داشتیم و دانشمندان جهان بیش از گذشته ضرورت علوم شناختی را میدانند و این علم بر فناوریهای نوین هم مؤثر است و یک پارادایم مبنایی است. باید از آن حمایت کنیم و در سند علوم و بحث استاد علم و فناوری، بحث علوم شناختی را از مکتب ایشان آموختیم.»
خسروپناه ادامه داد: «کار دیگر این شهید، گرهگشایی از استادانی بود که میخواستند دیپلماسی علمی داشته باشند. شهید خرازی گفتند ۱۰ سال است رهبر انقلاب پیگیر هستند که مشکل دیپلماسی علمی در کشور حل شود و نهادهای مختلف دخالت نکنند و من چند بار اعلام کردم و حل نشد و این دغدغه خودشان بود. با کمک شهید خرازی حل شد.
نظر شما