«محمد اوزون» نويسنده و داستانسراي كرد تركي پس از سالها تحمل رنج بيماري سرطان در بيمارستان دانشكده پزشكي دجله در شهر ديار بكر تركيه درگذشت.
اوزون تا سال 1977 در تركيه بود اما با افزايش فشارها به كردهاي تركيه مجبور به ترك اين كشور شد و در آن سال به سوئد مهاجرت كرد. پس از گذشت مدت كوتاهي از اقامتش در سوئد، به بيماري سرطان معده مبتلا شد. وي 26 سال با اين بيماري دست و پنجه نرم كرد تا اين كه 13 ژوئيه 2006 پزشكان به وي اطلاع دادند كه تا سه ماه ديگر بيشتر زنده نخواهد ماند. از همين رو تصميم گرفت مجددا به كشورش باز گردد و روزهاي آخر خود را در ميهنش بگذارند.
«محمد اوزون» سال 1953 در شهر «سيوريك» در جنوب شرقي تركيه به دنيا آمد. وي به دليل فعاليتهاي سياسي در سال 1971 به 8 سال زندان محكوم اما سه سال بعد مورد عفو قرار گرفت و از زندان آزاد شد.
در همان سالها مجله ادبي «رزكاري» را تاسيس كرد و رياست تحريره آن را بر عهده گرفت.
اوزون از سال 1985 فعاليتهاي سياسي خود را به طور كامل رها كرد و به طور رسمي حرفه نويسندگي را برگزيد. نخستين كتاب خود را در همان سالها با نام «تو» به رشته تحرير در آورد و از آن سال به بعد به طور مرتب به نوشتن كتابهاي داستاني پرداخت. وي تا پايان حياتش 17 كتاب داستان منتشر كرد كه مهمترين آنها عبارتند از «مرگ شيخ طيب» 1987، «در عشق» 1989، «روزي روزگاري در نكبت عفداليه» 1991، «مرگ مرد مقدام» 1993، «چاه قدر» 1995، «نوري همانند عشق و تاريكي همچون مرگ» 1998، «شيون دجله» در دو جلد 2002 و 2003 و «رنگين كمان روح» 2005. تا كنون داستانهاي وي به زبانهاي تركي، سوئدي، آلماني، نروژي، انگليسي و ايتاليايي ترجمه و با استقبال بسياري از خوانندگان در كشورهاي اروپايي مواجه شدهاند.
نظر شما