به گزارش خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا)، نويسنده در اين كتاب، چرايي دروغ‌پردازي در كودكان را با نگاهي به الگوپذيري آنان از خانواده و پدر و مادر آنها بررسي كرده است.

شاهچراغي با بيان اين كه بسياري از خانواده‌ها در برابر دروغگويي فرزندانشان رفتار نادرستي از خود نشان مي‌دهند، گفت: برخورد خشن و قهري با كودك گاهي اوقات تاثيرات منفي بر فرد مي‌گذارد. در اين كتاب مي‌خوانيم كه مي‌توان با بيان اهميت راستگو بودن زمينه موفقيت كودكان را فراهم كرد.

وي ادامه داد: براي نگارش اين كتاب از متون و تحقيقات به‌روز جهاني استفاده و بر برخي تحقيقات ميداني نيز در اين كتاب تكيه شده است.

شاهچراغي با اشاره به نتايج برخي از اين تحقيقات اظهار داشت: بر اساس مطالب كتاب،‌ توانايي گفتن دروغ‌هاي کوچک در سن دو سالگي نشانه‌اي از رشد سريع مغز و به آن معني است که اين کودکان شانس بيشتري در داشتن زندگي موفق خواهند داشت.

وي تصريح كرد: بر اساس اين تحقيق، هرچه دروغ متقاعد‌کننده‌تر باشد، کودکان در زندگي آينده خود تيزهوش‌ترند و توانايي آنها در تفکر آني و تصميمگيري افزايش خواهد يافت.

شاهچراغي همچنين به فرايندهاي مغز هنگام دروغگويي اشاره كرد و يادآور شد: دروغ گفتن، نيازمند فرايندهاي متعدد مغزي از قبيل ترکيب منابع اطلاعاتي و دستکاري اطلاعات براي دستيابي اهداف مورد نظر است. اين رفتار با رشد مناطقي از مغز که عملکرد اجرايي را فعال مي‌كنند و از سطوح بالاتري از تفکر و استدلال بهره مي‌برند، در ارتباط است.

وي همچنين درباره آمار و ارقام موجود در اين كتاب گفت: بر اساس آمار ارايه شده از سوي محققان، پردروغ‌ترين سن در ميان كودكان، 12 سالگي است و از سوي ديگر، تمايل به دروغگويي از سن 16 سالگي كاهش پيدا مي‌كند و در بزرگسالي نيز دروغ‌هاي سپيد يا مصلحتي رنگ مي‌گيرند.

به گفته شاهچراغي، اين كتاب در آينده‌اي نزديك پس از طي مراحل ويراستاري از سوي نشر مدير منتشر خواهد شد.