به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، آنتون دوسنت اگزوپری،‌ نویسنده فرانسوی و خالق رمان «شازده کوچولو»، در حالی که به عنوان خلبان در ارتش فرانسه خدمت می‌کرد، همراه با هواپیمای خود ناپدید شد.

رمان «شازده کوچولو» (Le Petit Prince) از این نویسنده،‌ در میان برجسته‌ترین و تاثیرگذارترین آثار قرن بیستم قرار گرفته است. این رمان شاعرانه ماجرای خیالی خلبان جوانی را نقل می‌کند که در صحرای آفریقا و در حالی که هواپیمایش سقوط کرده با پسرکی افسانه‌ای و غیر زمینی (شازده کوچولو) روبرو می‌شود.

در پایان این کتاب، شازده کوچولو با یک مرگ ظاهری به سیاره‌اش بازمی‌گردد و هیچ اثری از پیکر او باقی نمی‌ماند. این سرنوشتی است که 63 سال پیش در چنین روزی برای خالق این رمان نیز به وقوع پیوست. اگزوپری در ماه‌های پایانی جنگ دوم جهانی و در حالی که به یک ماموریت شناسایی رفته بود، به همراه هواپیمایش برای همیشه ناپدید شد. بعد‌ها برخی از پژوهشگران احتمال دادند که وی به عمد هواپیمای خود را در معرض شلیک جنگده‌های آلمانی قرار داده است تا به زندگی خود پایان دهد.

چند روز بعد در محلی که هواپیمای این نویسنده ناپدید شده بود،‌ یک جسد سوخته که به نظر می‌آمد یونیفرم نظامی به تن دارد پیدا شد و در محلی نزدیک به محل ناپدید شدن هواپیما، به نام جسد انتون دوسنت اگزوپری به خاک سپرده شد.

آنتون دوسنت اگزوپرى در ۲۹ ژوئن سال ۱۹۰۰ در خانواده اى اصيل در ليون به دنيا آمد. يكى از اجداد او در «يورك تاون» عليه آمريكايى ها جنگيده بود و پدرش مدير اجرايى يك شركت بيمه بود و در سال ۱۹۰۴ بر اثر حمله قلبى جان خود را از دست داد.

 همسرش «مارى دو فونسكو لومبو اگزوپرى» به همراه فرزندانش در سال ۱۹۰۹ به شهر ليمان نقل مكان كردند. آنتون سالهاى كودكى خود را در قصر «سنت موريس دو رمنز» در ميان خواهر و خاله و دايى‌هايش گذراند. او تحصيلات ابتدايى خود را در مدرسه «ژسو» در ليمان گذراند و در خلال سال هاى ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۷ به مدرسه اى در فرايبورگ سوئيس رفت كه زير نظر پدران روحانى كاتوليك مذهب اداره مى‌شد. پس از آنكه در امتحان ورودى پيش دانشگاهى مردود شد به هنرستان رفت تا در رشته معمارى تحصيلات خود را ادامه دهد. 

سال ۱۹۲۱ نقطه عطفى در زندگى او بود. در اين سال او به خدمت سربازى رفت و جهت گذراندن دوره خلبانى به استراسبورگ فرستاده شد. يك سال بعد او موفق به اخذ گواهينامه خلبانى شد و به نيروى هوايى دعوت شد. مخالفت خانواده نامزدش او را در پاريس ماندگار كرد و پشت ميزنشين شد. با به هم خوردن رابطه نامزدى‌اش، آنتون شغل‌هاى مختلفى را در سال‌هاى بعد تجربه كرد و در هيچ كدام از آنها به موفقيتى دست نیافت.در سال ۱۹۲۶ او پرواز را دوباره آغاز كرد. در روزهايى كه هواپيماها آن چنان پيشرفته نبودند و خلبان‌ها بيش‌تر متكى به غريزه خود پرواز مى‌كردند يكى از معدود كسانى بود كه براى پروازهاى پستى بين‌المللى داوطلب شد و بعد ها مدعى شد كه خلبانانى كه با هواپيماهاى پيشرفته پرواز مى كنند بيش‌تر به حسابدار شبيه اند تا خلبان.