رئیس انجمن هنرهای نمایشی استان بوشهر به خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در بوشهر گفت: احمد آرام به‌دلیل تشدید علائم بیماری در بخش اورژانس بیمارستان خلیج فارس بوشهر بستری شده و تحت مراقبت‌های ویژه قرار گرفته است.
جهانشیر یاراحمدی افزود: این نویسنده و نمایشنامهنویس با بیماری دست‌وپنجه نرم می‌کند و پیش از این در منزل تحت درمان بود، اما با تشدید علائم بیماری از روز یکشنبه در بیمارستان بستری شده است. امیدواریم هرچه زودتر سلامتی خود را بازیابد.
وی درباره تاثیر آرام بر ادبیات نمایشی جنوب گفت: آرام پس از انقلاب با خلق نمایشنامه‌های مدرن برخاسته از اقلیم جنوب و افسانه‌ها، باورها و آیین‌های اصیل آن، همچنین تولید نمایش‌های بومی و منحصربه‌فرد نقشی بی‌بدیل در توسعه هنر نمایش در این دیار ایفا کرده است.
عبدالرحمان برزگر، فیلمساز و نویسنده جنوبی که از دوستان نزدیک احمد آرام است نیز به خبرنگار ایبنا گفت: احمد آرام باتوجه به بیماری سرطان روده بزرگ که تشخیص داده شده بود در فروردین ۱۴۰۱ تحت عمل جراحی در بیمارستان کوثر قرار گرفت. که خوشبختانه بهبود یافت. شهریور امسال در پی تحلیل رفتن و کاهش وزن در بیمارستان شهدای خلیج فارس بستری و تحت مداوا قرار گرفت. این بار با تشخیص پزشکان متأسفانه دچار عارضه سرطان شد که در منزل مداوا و تحت نظر پزشک بود. با توجه به وخیم شدن حال ۲۵ مهرماه ۱۴۰۵ در اورژانس بخش سی پی آر بستری شد تا پس از بهبودی نسبی به بخش سی سی یو منتقل شود.
به گزارش ایبنا، احمد آرام، متولد ۱۳۳۰ در بوشهر، داستان‌نویس، نمایشنامهنویس، نقاش و مدرس تئاتر و سینما و داستان‌نویسی است. او در سال ۱۳۴۸ اولین داستانش را در مجله فردوسی چاپ کرد. در سال ۱۳۵۷ به استخدام اداره فرهنگ و هنر درآمد. سپس کار را رها کرد و برای تحصیل سینما به ایتالیا رفت. پس از بازگشت به عنوان کارشناس آمار در دانشگاه علوم پزشکی مشغول به کار و نهایتا نیز از همین دانشگاه بازنشسته شد.
آرام دانش‌آموخته دوره کارشناسی بازیگری- کارگردانی از دانشگاه آزاد و کارشناسی‌ارشد ادبیات نمایشی از دانشکده هنر و معماری است. آرام طی دوره اشتغالش در دانشگاه علوم پزشکی، به‌عنوان مدرس تئاتر و ادبیات نمایشی نیز در آنجا به صورت فوق برنامه تدریس داشته است.
این هنرمند و داستان‌نویس، عناوین برتر جوایز متعددی را نظیر جایزه ادبی یلدا، داستان کوتاه اصفهان، جشن فرهنگ فارس و... در کارنامه هنری خود ثبت کرده‌است. آرام در داستان‌هایش با به‌کارگیری روایتی وهم‌آلود، آمیختن رویا و واقعیت و عناصری از فرهنگ مناطق بومی جنوب ایران صداها و تصاویر تازه‌ای خلق کرده است.
احمد آرام تاکنون آثاری نظیر غریبه در بخار نمک (مجموعه داستان- نیمنگاه، ۱۳۸۰)؛ مردهای که حالش خوب است (رمان- افق، ۱۳۸۳)؛ آنها چه کسانی بودند؟! (مجموعه داستان- افق، ۱۳۸۷)؛ همین حالا داشتم چیزی می‌گفتم (مجموعهداستان- چشمه، ۱۳۸۹)؛ این یارو، آنتیگونه (نمایشنامه- نوح نبی، ۱۳۸۹)؛ به چشمهای هم خیره شده بودیم (مجموعه داستان- کتابسرای تندیس، ۱۳۹۰)؛ حلزونهای پسر (رمان- افق، ۱۳۹۳)؛ بیدار نشدن در ساعت نمیدانم چند (مجموعه داستان- نیماژ، ۱۳۹۵)، باغ استخوان‌های نمور (رمان- نیماژ، ۱۳۹۶) و... را راهی بازار کتاب کرده است. آخرین اثری که از این داستان‌نویس جنوبی منتشر شده، «شبی که انتو با درد خویش آشنا شد» نام دارد.
نظر شما