سرویس استانهای خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) - مهناز جلالی: فاطمه رشیدیجهانآباد که فعالیت رسانهای خود را از سال ۱۳۸۳ آغاز کرده است، تجربه تالیف کتاب را از سال ۱۳۹۳ و با نگارش «از بشار تا اروند» (خاطرات آزاده محمدجواد تواهه) کلید زد. «لابلای کاغذهای کاهی» درباره نقش خبرگزاری ایرنا در دفاع مقدس، «بو» با محوریت خاطرات سرهنگ محسن رشیدی جهانآباد (در نوبت چاپ انتشارات سوره مهر) و «زمین جمشت» درباره تاریخ شفاهی زلزله سیسخت که اکنون در مرحله بازبینی است، کارنامه مکتوب او را شکل میدهند.
رشیدیجهانآباد پیوند میان خبرنگاری و نویسندگی را یک مسیر تکاملی دانست و در گفتوگو با ایبنا گفت: خبر ماده خام روایت است و خبرنگار با مشاهده و ثبت رویداد، خط اصلی داستان را ترسیم میکند. تبدیل این دادهها به کتاب، نیازمند هوش و خلاقیت نویسنده برای کشف ارتباط میان پدیدهها و عرضه روایتی منسجم است.
این نویسنده درباره کندی فرآیند نگارش برخی سوژهها معتقد است: ایدهآلگرایی و دغدغه ناپختگی اثر، کار را طولانی میکند؛ بهویژه در موضوعاتی که پیوند عاطفی عمیقی با نویسنده دارند و وسواس مضاعفی را در فرآیند نگارش میطلبند.
او در تبیین تفاوت ماهوی خبر، گزارش و کتاب گفت: خبر نیازمند سرعت است و گزارشگری در نقطه میانی قرار دارد، اما کتاب آزادی عمل بیشتری به نویسنده میدهد تا به جای محدودیتهای رسانهای، به بسط کامل موضوع و ساخت یک روایت جامع بپردازد.
رشیدی جهانآباد «خوب شنیدن» را مهارتی کلیدی برای خبرنگار دانست و گفت: پاسخها در کلام افراد نهفته است؛ خبرنگاری که دقیق بشنود، میتواند گرههای روایی و ارتباط میان پدیدهها را در گزارش یا کتابش بازسازی کند.
او در بخش پایانی با اشاره به چالشهای حوزه نشر نیز گفت: مشکل اصلی بازار کتاب، گرانی نیست بلکه ضعف معیشت است. کتابخوانها نیازمند حمایت جدی هستند؛ اما تا زمانی که تامین نیازهای اولیه مانند خوراک و مسکن برای خانوادهها دشوار است، کتاب به کالایی لوکس در انتهای صف خرید بدل میشود که اولویت آن پیوسته به تعویق میافتد.
نظر شما