به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، نمایشگاه عکس «ایران؛ روایت ویرانی و مقاومت» در کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران در حال برگزاری است. امروز یکشنبه (۲۸ تیر) در حاشیه این نمایشگاه، نشست تخصصی «روایت تصویر، ثبت تاریخ» با حضور رسول جعفریان، رئیس کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، استادان دانشگاه و چند تن از عکاسان خبری خبرگزاری ایرنا برگزار شد.

یوسف زینال‌زاده، معاون فرهنگی و دانشجویی دانشکده هنرهای زیبا در ابتدای برنامه گفت: در هشت سال دفاع مقدس، عکاسان ایرانی کمتر از عکاسان خارجی نبودند و با عکس‌هایشان مظلومیت رزمندگان را نشان دادند. عصر امروز عصر تصویر است و همه ما با تصویر و نگاه اطلاعات زیادی را درک می‌کنیم.

زینال‌زاده ادامه داد: عکس و عکاسی به صورت مستند اجتماعی و خبری بسیار تأثیرگذار است. امروز بیشتر از جنگ سخت‌افزاری درگیر جنگ نرم‌افزار و تصویری هستیم. تصویر بسیار گویا و تأثیرگذار است که واقعیت و حقیقت را می‌تواند همزمان داشته باشد. اگر رخداد را به صورت کامل بازنمایی کنیم می‌تواند حقیقت را هم بگوید و این به ابزار و مهارت ما در عکاسی برمی‌گردد. در دنیایی که زندگی می‌کنیم تاثیر چشم بر دیدگاه انسان بسیار زیاد است و کسی که سواد بصری و رسانه‌ای نداشته باشد بی‌سواد است.

در ادامه برنامه، مرضیه سلیمانی، عکاس خبرگزاری ایرنا درباره تجربه عکاسی در دو جنگ اخیر گفت: هم جنگ ۱۲ روزه و هم جنگ ۴۰ روزه با محدویت‌های زیادی روبه‌رو بودیم. در جنگ ۱۲ روزه خیلی از عکاسان به شکل اتفاقی و گذری به محل انفجار و بمباران می‌رسیدند و معمولا با محدودیت‌های امنیتی مواجه می‌شدند.

سلیمانی افزود: بعد از تجربه‌ای که در جنگ ۱۲ روزه داشتیم، در جنگ ۴۰ روزه ارگان‌ها به یکسری عکاس‌ها مجوزهایی برای عکاسی دادند و از هر رسانه یک نفر مجوز عکاسی داشت که البته همان هم خیلی برای عکاسی سندیت قطعی نداشت.

این عکاس خبری با بیان اینکه شروع جنگ ۴۰ روزه را از پنجره ایرنا شاهد بوده و از همان پنجره اولین عکس را ثبت کرده گفت: در دو جنگ اخیر عکس‌هایی که از لحظه برخورد موشک و بمباران ثبت شده اتفاقی بوده و اگر عکاسی نزدیک خانه‌اش به محل بمباران نزدیک بوده توانسته از آن اتفاق عکس بگیرید. در این دو جنگ محدودیت‌های زیادی برای عکاسی بوده و این عکس‌ها در آینده روایتگر جنگ علیه ایران هستند.

سلیمانی گفت: این عکس‌ها نشان می‌دهد حرف‌ها و بیانیه‌های آمریکا دروغ بوده است. آمریکا می‌گفت ما فقط مراکز نظامی را می‌زنیم ولی در عکس‌ها میبینیم که چقدر مکان مسکونی و فرهنگی و ورزشی بمباران شده است.

محسن رضایی، یکی دیگر از عکاسان خبرگزاری ایرنا با اشاره به سختی‌های پوشش خبری و تصویری جنگ گفت: جنگ ۱۲ روزه اولین تجربه جنگی من برای عکاسی بود و خیلی‌ها به خاطر شرتیط امنیتی نتوانستند کار کنند به همین خاطر کمترین تعداد تصویر را از جنگ ۱۲ روزه داریم. جنگ ۴۰ روزه برای من راحت‌تر بود.

رضایی در ادامه بیان کرد: ما برای عکاسی باید ترفندهای مختلفی را امتحان کنیم و خیلی مواقع بدون مجوز عکاسی می‌کردیم. بلاگرها و عکاس‌های امداد نجات راحت عکاسی می‌کردند ولی عکاسی برای عکاس‌های خبری سخت بود.

اکبر توکلی، عکاس دیگر خبرگزاری ایرنا گفت: عکاسی در دو جنگ اخیر تفاوت‌های زیادی با جنگ‌ تحمیلی هشت ساله و سایر جنگ‌ها دارد. در این دو جنگ اخیر، جنگ از میدان به شهر و کوچه آمده و نمی‌دانستیم وضعیت چگونه است. در عکاسی از جنگ ۴۰ روزه وظیفه انسانی برایم مهم‌تر از وظیفه خبری بود و مرگ را برای خودم حل کرده بودم و با خانواده‌ام درباره هر پیشامدهای احتمالی صحبت کرده بودم.

توکلی با اشاره به وجود چالش‌های زیادی برای عکاسی در جنگ گفت: گاهی اوقات عکس‌هایی می‌گرفتیم که از شدت دردناک بودن قابل انتشار نبود. این عکس‌ها را نمی‌توانم در رسانه‌های عمومی نشان بدهم ولی این عکس‌ها به عنوان سند تاریخی کشور ثبت شده است. ما در جنگ فقط عکاسی نمی‌کردیم و در حال ثبت اسناد تاریخی برای کشور بودیم.