علي موسوي گرمارودي، در سخنراني خود با عنوان "شاعري در تصرف شعر"، پيش از هرچيز با مقايسه محورهاي شعر سيدحسن حسيني و احمد شاملو، تاكيد كرد كه برخلاف شاملو كه مركز وجودي شعر او، به گفته خودش، "مفصل خاك و پوك" است، مركز وجودي شعر سيدحسن حسيني، "الله" است و كل شعر او، حول اين مركز شكل ميگيرد.
وي با اشاره به اين كه "صفاي هر چمن از روي باغبان پيداست"، يادآور شد: از ميان شش دفتر شعر چاپ شده سيد حسن، مجموعه "گنجشك و جبرييل" به لحاظ رويكرد آييني، مجموعه بسيار مهمي در سال هاي اخير محسوب ميشود.
گرمارودي كه خود از بانيان نگاههاي نو به حوزه شعر آييني است، گفت: شعرهاي اين مجموعه چند ويژگي كلي دارند. نخست مهندسي استوار، دوم معاصر بودن، سوم بعد حماسي و چهارم در آميختن آرايهها در شعر.
اين استاد ادبيات در ادامه با مقايسه شعر "محاق" شاملو از مجموعه "ابراهيم در آتش" با شعر "راز رشيد" سيد حسن گفت: ما در شعر "راز رشيد" اين مجموعه كه خطاب به حضرت ابافاضل عباس(ع) سروده شده، همچون شهر "محاق" شاملو، مهندسي بسيار دقيقي ميبينيم كه در آن حتي با حذف يك مصرع، كل ساختمان شعر به هم ميريزد. سيدحسن نوشته است: تو آن راز رشيدي كه فرات بر لب آورد/ و ساعتي در باران متواتر پولاد/ بريده بريده افشا شدي...
گرمارودي با تاكيد بر اين كه شعر تنها هنگامي حايز بعد حماسي خواهد بود كه شاعر روحيه حماسي داشته باشد، يادآور شد: بوستان هم مانند شاهنامه در بحر متقارب سروده شده، ولي حماسي نيست، چون سعدي روحيه حماسي ندارد.
وي ادامه داد: در تمام مجموعه "گنجشك و جبرييل" روحيه حماسي موج ميزند، چرا كه اساس زبان حماسي سيد حسن در خون اوست. ولي او براي بيان داشتن اين حماسه در شعر، زبان و شگردهاي ويژه خود را دارد. اين حماسه در شعر سيدحسن، نه به افراط و نه به تفريط دچار نميشود.
گرمارودي در پايان سخنانش، تصريح كرد: مجموعه "گنجشك و جبرييل" مبدا نويني در شعر آييني ايران است.
نظر شما