حافظ از عرفاي بزرگ ما نيست. او هرگز به گرد پاي سنايي هم نميرسد. همتراز و شايد فراتر از سنايي، عطار است و شايد فراتر از اين دو مولانا._
وي در بخش ديگري از سخنانش اظهار داشت: حافظ پيرو عرفان نظري بوده و مقامات عرفاني هم داشته است. امثال سنايي، عطار و مولانا اول عارف و در درجه بعد شاعر بودند؛ اما حافظ اول شاعر هنرمند بالذات و بعد عارف بوده است.
در بخش ديگري از برنامه حجتالاسلام نقويان با اشاره به نظر ادوارد براون مستشرق معروف كه اصلا خود حافظ را معجزه ميداند، ميافزايد: براون ميگويد در طول عمر حافظ، شيراز 6، 7 بار مورد تاخت و تازهاي خونباري قرار گرفت، اما حافظ ميگفت: بوي بهبود ز اوضاع جهان ميشنوم.
وي در بخش ديگري از سخنانش اظهار داشت: حافظ ميگفت اگر ميخواهيم با معني شويم؛ باید به همه چيز با معني نگاه كنيم. كود چيز بدي است؛ اما براي رشد درخت خوب است. سنايي از فرد مستي چيزي ياد گرفت و هوشيار شد. حافظ اگر حافظ شد، به اين دلیل بود كه به همه چيز با معني نگاه ميكرد.
نقويان نیز در ادامه این برنامه با اشاره به غزل «الا يا ايها الساقي ...» گفت: حافظ عالم را ايدهوار ميديد؛ يعني هر كاري بكني دور ميزند و به خودت برميگردد. او معتقد بود هستي حساب و كتاب دارد؛ هر كاري ميكني جواب دارد. بههمين دلیل خوبيها را براي همه ميخواست؛ چون معقتد بود به خودش برميگردد.
وي در پايان سخنانش گفت: حافظ هم شمس روزگار خودش و هم شمس روزگار ماست. امروزه زندگيها خيلي خشن و ماشيني شده است و به همين دلیل ما بيشتر از زمان حافظ به او و انسانيتي كه او در شعرهايش بازتاب ميدهد، نياز داريم.
در پايان اين همايش لوح تقدير شهردار تهران از سوي مجيد سرسنگي قائم مقام سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران به بهاءالدين خرمشاهي اهدا شد.
نظر شما