دكتر حسن تاجبخش، عضو پيوسته گروه دامپزشكي فرهنگستان علوم درباره اين كتاب به خبرنگار خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، گفت: مثنوي و ديوان كبير، بسيار وسيع و مانند دريايي است كه ميتوان آن را از جنبههاي مختلف بررسي كرد. مولانا طب ميدانست و براي درك او بايد طب كهن دانست؛ زيرا بسياري از ابيات مولانا با طب كهن در ارتباط است.
وي به ابياتي از اشعار مولانا اشاره كرد و گفت:
گر دوا را اين مرض قابل بدي، آخر از وي زرهاي زايل شدي
سده چون شد آب نايد در جگر، گر خورد دريا رود جاي ديگر
سُده انسدادي در مجاري زهكش بدن است كه در مجاري رگها انسداد ايجادمي كند. اين بيماري باعث ميشود آب به كبد نرسد. در اين صورت اگر دريايي هم آب بخوري آب در كليهها نميآيد، دست و پا آماس ميگيرد و كليهها از بين ميرود و سرانجام انسان را از پاي درميآورد.
استاد دانشگاه تهران خاطرنشان كرد: در اين كتاب اشعار مولانا را در علم پزشكي بررسي خواهم كرد؛ زيرا بسياري از ابيات مولانا با طب كهن در ارتباط است.
وي افزود: بنابراين مولانا در بسياري از رشتهها استاد مسلم بود. درست است كه طبابت نميدانست؛ ولي ازعلت بسياري از بيماريها آگاهي داشت. سيداسماعيل جرجاني معتقد بود كسي كه طب بداند و عمل نكند نيز طبيب بهشمار ميرود.
تاجبخش در خاتمه سخنانش گفت: مولانا طب ميدانست و از آن براي بيان مفاهيم عرفاني و روحاني استفاده ميكرد، بايد در اشعار مولانا جنبههاي مختلف را در نظر بگيريم تا بتوانيم اشعار اين عارف بزرگ را به خوبي درك كنيم.
شنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۸۷ - ۱۲:۳۶
نظر شما