به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از آسوشیتدپرس، این خانه که در شهر کوچک کوهستانی «کتچام» در مرکز ایالت «آیداهو»ی آمریکا واقع شده، هنوز بسیاری از اسباب و اثاثیه شخصی این نویسنده بزرگ را در خود دارد. تقریباً تمام اشیا متعلق به «همینگوی»، دست‌نوشته‌ها، و حتی سایر محل‌های سکونت او امروزه بازدیدکنندگان بسیاری در سراسر آمریکا و خارج از این کشور دارند و این در حالی است که این خانه ـ که آخرین محل سکونت وی بوده است ـ تا امروز کم‌تر مورد توجه بوده و اکنون تقریباً در شرایط خوبی قرار ندارد. 

«تیلور پاسلی»، شخصی که از سال 2005 تا کنون در این محل سکونت دارد، اخیرا ً ‌فعالیت‌ها و تحقیقاتی را آغاز کرده و امیدوار است نتیجه این تحقیقات بتواند به توجه بیش‌تر مردم به این خانه و اثاثیه شخصی «همینگوی» منتهی شود. 

او در این باره می‌گوید: «این خانه ارزش تاریخی زیادی دارد و البته برای جامعه ما نیز ارزشمند است؛ چرا که همینگوی این منطقه و این خانه را دوست داشت و در سال‌های آخر زندگی‌اش به این جا آمد و این خانه را خرید.» 

«پاسلی» که معتقد هزینه سراپا نگه‌داشتن این خانه حدود 50 هزار دلار در سال است، سعی کرده با همکاری با موسسه «همینگوی» و اعطای این خانه به آن‌ها، آن را برای بازدید توریست‌ها آماده و از درآمد حاصل از فروش بلیت ورودی به بازدیدکنندگان، هزینه‌های تعمیر و مرمت خانه را که در دهه 1950 میلادی ساخته شده، تامین کند. او به دلیل مشکلات اداری هنوز به اهداف خود نرسيده؛ اما عزم خود را براي اين كار جزم كرده است. 

این خانه همان خانه‌ای است که همینگوی در ورودی آن خود را با شلیک یک گلوله در سال 1961 کشت. «همینگوی»، خالق آثاری مانند «پیرمرد و دریا»، «وداع با اسلحه»، و «زنگ‌ها برای که به صدا در‌می‌آیند؟» و برنده جوایز «پولیتزر» و «نوبل» بر اثر عارضه‌ای موروثی که موجب انباشت ترکیبات آهن در لوزالمعده و در نتیجه افسردگی شدید می‌شود، در ژوئیه 1961 خودکشی کرد. چندتن دیگر از نزدیکان او نیز به دلیل همین عارضه در سال‌های قبل و بعد از او دست به خودکشی زده بودند.