سرویس استان‌های خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)- محمد اسماعیل اسدی، نویسنده و پژوهشگر ارشد آب‌وخاک و کشاورزی حفاظتی: در روزگاری که دغدغه‌ها و شتاب زندگی، انسان را از تأمل در ریشه‌ها و خاطره‌های ماندگار دور ساخته است؛ هنوز هم انسان‌هایی هستند که رد اندیشه و عشقشان نه‌تنها بر کاغذ، بلکه بر خاک درخت جاده و جان یک سرزمین باقی‌مانده است.

هوشنگ امیر لطیفی از آن دست انسان‌هایی است که نام و یادشان با طبیعت، آبادانی و هویت و سرسبزی سرزمین به‌ویژه استان گلستان گره‌خورده است؛ مردی که نگاهش به توسعه صرفاً ساختن راه و سازه نبود، بلکه پیوندی عمیق میان انسان، طبیعت و آینده برقرار می‌کرد.

کتاب «سفرِ عمر» تنها روایت یک زندگی یا مجموعه‌ای از خاطرات نیست؛ این کتاب سفری است به لایه‌های پنهان اندیشه انسانی که سال‌ها پیش فراتر از زمان خود می‌اندیشید. هنگامی‌که بسیاری توسعه را تنها در بتن، سدسازی، سیمان و آسفالت می‌جستند، مهندس امیر لطیفی به درخت، سایه، زیبایی و آرامش انسان می‌اندیشید. او به‌خوبی دریافته بود که تمدن بدون احترام به طبیعت روح نخواهد داشت.

امروز پس از گذشت نزدیک به شش دهه، هر مسافری که از غرب و یا شرق استان گلستان وارد گرگان می‌شود، پیش از آنکه تابلوی شهر را ببیند با قامت‌های استوار چنارانی روبه‌رو می‌شود که چون سربازانی نجیب و وفادار در دو سوی جاده ایستاده‌اند و به رهگذران خوشامد میگویند.

این درختان تنها بخشی از سیمای شهری نیستند؛ آن‌ها سند زنده دوراندیشی عشق و تعهد انسانی است که آینده را می‌دید و برای آن می‌کاشت، چه بسیار انسان‌هایی که در طول زندگی خود اثری موقت بر جای می‌گذارند و با گذر زمان فراموش می‌شوند؛ اما هستند انسان‌هایی که اندیشه و عملشان در رگ‌های شهر جاری می‌شود و نسل‌های بعد بی‌آنکه شاید نامشان را بدانند از برکت حضور آنان بهره‌مند می‌گردند. مهندس هوشنگ امیر لطیفی بی‌تردید از این گروه است. اگر امروز گرگان در ذهن بسیاری از مسافران با تونل سبز درختان چنار آرامش جاده و زیبایی ورودی شهر تداعی می‌شود بخشی از این تصویر مدیون نگاه بلند و مسئولانه ایشان است.

درخت در فرهنگ سفر عمر ایرانی تنها یک موجود زنده نیست؛ نماد، حیات، پایداری امید و پیوند انسان با زمین است. آنان که درخت می‌کارند در حقیقت به آینده ایمان‌دارند و مهندس امیر لطیفی سال‌ها پیش با همکاری و همفکری گروهی دغدغه‌مند نهال‌هایی را در خاک این سرزمین نشاند که امروز به ستون‌های سبز خاطره و هویت تبدیل‌شده‌اند.

هر شاخه این چنارها، حکایتگر نسلی از اندیشه و هر سایه آن‌ها یادآور انسانی است که به‌جای مصرف آینده، آن را برای آیندگان ساخت و عنوان زیبای «سفرِ عمر» نیز به‌خوبی بیانگر مسیر فکری و زیستی نویسنده است.

این کتاب، دعوتی است برای عبور از سطح نگری و رسیدن به عمق معنا؛ عمق تجربه، عمق عشق به سرزمین و عمق مسئولیت اجتماعی خواننده در خلال صفحات این اثر درمی‌یابد که توسعه حقیقی تنها در پیشرفت ظاهری خلاصه نمی‌شود بلکه در توانایی انسان برای خلق میراثی ماندگار معنا پیدا می‌کند؛ میراثی که هم طبیعت را غنی‌تر سازد و هم روح جامعه را. اینجانب به‌عنوان کسی که بیش از ۴۰ سال دغدغه آب‌وخاک کشاورزی پایدار و حفاظت از سرمایه‌های طبیعی این سرزمین را داشته‌ام، باور دارم که اقدامات و اندیشه‌های هوشنگ امیر لطیفی نمونه‌ای ارزشمند از توسعه مبتنی بر احترام به محیط‌زیست و انسان است.

امروز که جهان با بحران‌های عدیده زیست‌محیطی فرسایش خاک آلودگی هوا کاهش پوشش گیاهی و گسست انسان از طبیعت روبه‌روست؛ بازخوانی تجربه و نگاه انسان‌هایی چون ایشان بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد. در حقیقت آنچه امیر لطیفی دهه‌ها پیش انجام داد تنها یک اقدام عمرانی نبود؛ او فرهنگ کاشتن ماندگاری، پایداری و مسئولیت نسبت به آیندگان را بنیان گذاشت.

این همان نگاهی است که می‌تواند امروز نیز الهام‌بخش مدیران، برنامه ریزان و نسل جوان باشد؛ نسلی که باید بداند آبادانی واقعی بدون عشق به سرزمین و احترام به طبیعت امکان‌پذیر نیست.

امید آن دارم که کتاب «سفرِ عمر» نه‌تنها برای خوانندگان، بلکه برای مدیران، دانشجویان فعالان محیط‌زیست و همه دوستداران ایران‌زمین فرصتی برای اندیشیدن دوباره به مفهوم توسعه انسانیت و مسئولیت اجتماعی باشد.

بی‌تردید سرزمین ما بیش از هر زمان دیگر به انسان‌هایی نیاز دارد که مانند هوشنگ امیر لطیفی آینده را نه در سخن، بلکه در عمل و با کاشتن امید بسازند. در پایان با احترام و ارادت تلاش‌ها و خدمات ماندگار این فرزند فرهیخته و طبیعت دوست گلستان را ارج می‌نهم و برای ایشان سلامتی عزت و ماندگاری نام نیک آرزو دارم و یقین دارم تا زمانی که چنارهای استوار ورودی گرگان در باد می‌رقصند و به مسافران خوشامد می‌گویند نام و یاد مهندس هوشنگ امیر لطیفی نیز در حافظه این سرزمین زنده خواهد ماند.

به گزارش ایبنا، کتاب «سفرِ عمر» اثری خود نوشت به قلم هوشنگ امیر لطیفی متولد ۱۳۱۸ است که در ۸۴ صفحه و مصور توسط انتشارات نوروزی در سال جاری روانه بازار نشر شد.