سرویس دین و اندیشه خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)؛ علامه آیت‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی (۱۴۴۵-۱۴۱۶ قمری برابر با ۱۳۰۵-۱۳۷۴ شمسی) از علما و عرفای معاصر است. ایشان اگرچه از نظر تاریخی شاگرد مستقیم مرحوم آیت‌الله سید علی قاضی طباطبایی نبود، اما بی‌تردید بزرگ‌ترین احیاگر و پاسدار مکتب عرفانی او در دوران معاصر به شمار می‌آید. ایشان با بهره ‌گیری از محضر دو ستون اصلی این مکتب، یعنی علامه طباطبایی و عارف کامل سید هاشم حداد، توانست معارف، مبانی و روش سلوکی مرحوم قاضی را دریافت کرده و آن را به شکلی منسجم و ماندگار به نسل ‌های بعد منتقل کند. امروز بخش مهمی از آنچه از مکتب عرفانی مرحوم قاضی می‌شناسیم، از طریق آثار، بیانات و تلاش‌های خستگی‌ناپذیر علامه طهرانی به ما رسیده است.
علامه طهرانی با تالیف آثاری درباره احوال شخصی، دوران زندگی و سیره علمی و عملی عرفای معاصر، یاد آنها را زنده و روش و ممشای ایشان منتشر کرده است از جمله در کتاب‌های: مهر تابناک (یادنامه علامه سید علی قاضی طباطبایی) مهر تابان ( یادنامه علامه سید محمد حسین طباطبایی)، روح مجرد ( یادنامه مرحوم سید هاشم موسوی حداد)، مطلع انوار جلد دوم (درباره احوال برخی از عرفا مانند آیت الله محمدجواد انصاری همدانی، آیت الله سید الدین جمال گلپایگانی و ....). رضوان الله علیهم اجمعین.
جهت اطلاع بر احوالات، مبانی عرفانی و معرفی اجمالی عارف کامل علامه حسینی طهرانی مطالعه کتاب «مهر فروزان» تالیف فرزند ایشان: آیت الله سیدمحمد محسن حسینی طهرانی پیشنهاد می‌شود.

در ادامه برخی از شاخصه‌های مکتب عرفانی علامه طهرانی برشمرده می‌شود:

مقصد فقط خداست
در مکتب عرفان، هدف نهایی سالک الی الله، لقای الهی، معرفت خدا و فنا در ذات اوست. کرامت، کشف، طیّ‌الارض، خبر از غیب و امور خارق‌العاده نه مقصدند و نه نشانۀ کمال؛ بلکه اگر انسان را از خدا باز دارند، خود، مانع راه خواهند بود!

شریعت، راه سلوک
علامه طهرانی تأکید می‌کنند: از ابتدای سلوک تا آخرین مرحله آن، سالک نباید به اندازۀ سرسوزنی از ظاهر شریعت فاصله بگیرد. در عرفان، هدف از انجام عبادت، تنها اسقاط تکلیف نیست؛ بلکه رسیدن به معرفت و قرب الهی است.

ولایت؛ تنها راه وصول
از نگاه علامه طهرانی، تنها راه رسیدن به خدا از مسیر ولایت اهل ‌بیت علیهم‌السلام می‌گذرد.

استاد کامل
در این مکتب عرفانی، سلوک بدون استاد کامل، راهی پرخطر است. استاد حقیقی کسی نیست که کرامت نشان دهد؛ بلکه کسی است که انسان را به خدا برساند و تجلّی توحید ذاتی در وجود او آشکار باشد.

مراقبه؛ ستون اصلی سیر و سلوک
اهتمام بر مراقبه در این مکتب از اصول است یعنی سالک در تمام حالات، پیوسته مراقب باشد از آنچه خدا از او خواسته، تخطی نکند و در پیمودن راه الهی دچار غفلت نشود.

عشق و محبت
علامه طهرانی می‌فرمایند: فقط نیروی عظیم عشق است که موانع را از سر راه برمی‌دارد... عشق خداست که حلّال مشکلات است و کلید رمز موفقیت. هیچ نیرویی جز محبت الهی، انسان را به مقصد نمی‌رساند.

رفق و مدارا
سالک نباید تحت تأثیر شور و حال زودگذر، بار سنگینی از عبادات بر خود تحمیل کند؛ زیرا افراط، غالباً به خستگی، دل زدگی و ترک مسیر می‌انجامد. راه صحیح آن است که انسان به اندازۀ توان خود، اما با استمرار و مداومت حرکت کند.