سرویس بینالملل خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- الهه شمس: دافی سال گذشته نخستین جایزه ۱۰ هزار پوندی «پیشگام» انجمن سلطنتی ادبیات را دریافت کرد؛ جایزهای که برناردین اواریستو به او اهدا کرد و او را «بهتماممعنا پیشگامی واقعی» خواند.
باربارا هیز، مدیر اجرایی «انجمن صدور مجوز و گردآوری حقوق مؤلفان» (ALCS)، دافی را «نویسندهای کمنظیر» و «مدافعی خستگیناپذیر برای حقوق نویسندگان» توصیف کرد. به گفته هیز، دافی دههها با شور و اعتقاد برای دستمزد عادلانه و دیدهشدن شایسته خالقان آثار جنگید و میراثی ماندگار برای نویسندگان بر جا گذاشت.
دافی در طول زندگیاش رمان، نمایشنامه، شعر و آثار غیرداستانی نوشت. از میان آثار مهم او میتوان به خردهجهان (The Microcosm) اشاره کرد؛ رمان شاخصش در سال ۱۹۶۶ با عنوان «گیتویز» در لندن نوشته شد. رمان اعاده (Restitution) او نیز در سال ۱۹۹۸ به فهرست اولیه جایزه بوکر راه یافت.
او در سال ۱۹۳۳ در وُرثینگِ ساسکس به دنیا آمد. پدرش زمانی که هنوز نوزاد بود خانواده را ترک کرد و مادرش نیز وقتی ۱۵ سال داشت از دنیا رفت. دافی در ۱۷سالگی نخستین مسابقه شعرش را برد، سپس در کالج کینگ لندن ادبیات انگلیسی خواند و در سال ۱۹۵۶ فارغالتحصیل شد. همین فضا بعدها الهامبخش «کویینز کالج لندن» در رمان پایتخت (Capital) شد؛ دومین جلد از سهگانه لندنی او.
او در اواخر دهه ۱۹۵۰، همزمان با ویرایش مجلات شعر، در ناپل و لندن تدریس میکرد. در سال ۱۹۶۱، تلویزیون گرانادا نگارش فیلمنامه جوزی (Josie) را به او سفارش داد. نخستین رمانش، «همینگونه بود» (That’s How It Was)، سال بعد منتشر شد؛ اثری نیمهزندگینامهای از نوع رمان رشد که داستان دختری به نام پدی را روایت میکند؛ دختری که پدرش هنگام تولد او، مادرش را ترک میکند.
دافی فقط رماننویس نبود. او برای تئاتر، سینما و رادیو هم مینوشت و مجموعههای شعر و زندگینامه نیز منتشر میکرد. یکی از این آثار، پژوهشی درباره آفرا بن بود؛ زنی که او را نخستین نویسنده زنی میدانند که توانست از راه نوشتن امرار معاش کند.
فعالیت اجتماعی دافی از اوایل دهه ۱۹۶۰ پررنگ شد. او در دهه ۱۹۷۰ بارها برای مجله فمینیستی سَفو (Sappho) نوشت و در سال ۱۹۷۷ شعر تصنیف محاکمه کفرگویی (The Ballad of the Blasphemy Trial) را منتشر کرد.
در سال ۱۹۷۲، دافی از بنیانگذاران «گروه اقدام نویسندگان» بود؛ گروهی که برای حق امانت عمومی کتابخانهها کارزار راه انداخت. این حق سرانجام در اواخر دهه ۱۹۷۰ به قانون تبدیل شد و بر اساس آن، نویسندگان هر بار که کتابهایشان از کتابخانهها به امانت میرود، دستمزد دریافت میکنند. همین مسیر به تأسیس ALCS در سال ۱۹۷۷ انجامید؛ نهادی که برای پرداخت حق نویسندگان در استفادههای ثانویه از آثارشان شکل گرفت.
دافی در سال ۲۰۱۷ گفته بود: «من همیشه به سیاست علاقهمند بودهام و نوعی سماجت لجوجانه در من هست که میخواهد با مسائل درگیر شود. این مبارزهای دائمی است. علاوه بر حقوق نویسندگان، برای حقوق حیوانات هم مبارزه کردهام. عمیقاً احساس میکنم که باید برخیزی و سهم خودت را ایفا کنی.»
منبع: گاردین، ۲۸ مه ۲۰۲۶
نظر شما