سرویس بین‌الملل خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- الهه شمس: این اقتباس، داستان آشنای جین آستین درباره عشق، طبقه اجتماعی و آداب معاشرت در اوایل قرن نوزدهم انگلستان را از زاویه دید شخصیتی روایت می‌کند که در متن اصلی کمتر مورد توجه قرار گرفته بود: مری، خواهر میانی خانواده بنت. در رمان جین آستین که در سال ۱۸۱۳ منتشر شد، مری اغلب در سایه خواهرانش قرار دارد و بیشتر با جدیت، اخلاق‌گرایی و گاه خودنمایی فکری شناخته می‌شود.

الا بروکولری، بازیگر نقش مری بنت در این مجموعه، می‌گوید هنگام پذیرفتن این نقش چندان به این فکر نمی‌کرد که قرار است شخصیتی را بازی کند که در داستان اصلی به «ساده‌تر بودن» و کمتر جذاب بودن نسبت به خواهرانش شناخته می‌شود. با این حال، او از واکنش‌های گسترده تماشاگران در دو ماهی که از پخش مجموعه گذشته شگفت‌زده شده است.

به گفته او، بسیاری از مخاطبان با دیدن شخصیتی که ظاهر و ویژگی‌هایش شبیه یک «ابرمدل» نیست اما در مرکز روایت قرار دارد، احساس همدلی و حتی نوعی تأیید شدن می‌کنند. او می‌گوید دیدن یک شخصیت «معمولی» در نقش اصلی، هنوز در تلویزیون چندان رایج نیست، در حالی که بسیاری از مردم خود را در چنین شخصیتی بیشتر بازمی‌یابند.

مری از جهات دیگر نیز قهرمانی نامعمول به شمار می‌آید. او نه بذله‌گوترین خواهر بنت است (عنوانی که به الیزابت تعلق دارد) و نه زیباترینشان، که جین به آن شناخته می‌شود. از نظر جسارت نیز به پای خواهر کوچک‌تر، لیدیا، نمی‌رسد. در رمان جین آستین، مری که سومین خواهر خانواده است، گاه حتی ریاکارترین آن‌ها به نظر می‌رسد و لحظه‌های حضورش اغلب رنگی طنزآمیز دارد.

مجموعه تلوریزونی «خواهر دیگر بنت» با قرار دادن مری در مرکز روایت، تلاش می‌کند جهان آشنای رمان «غرور و تعصب» را از زاویه‌ای تازه ببیند. در این نسخه، مری زنی جوان است که با دشواری می‌کوشد با انتظارات اجتماعی از زنان در دوره ریجنسی کنار بیاید؛ انتظاراتی که از زنان می‌خواست در معاشرت دلنشین، شوخ‌طبع و اجتماعی باشند.

همین موضوع باعث می‌شود داستان مری برای مخاطبان امروز نیز آشنا و قابل درک باشد. داشتن مهارت‌های اجتماعی، جذابیت در گفتگو و نوعی سرزندگی رفتاری در آن دوره بسیار ارزشمند به شمار می‌رفت و هنوز هم در بسیاری از موقعیت‌های اجتماعی امتیازی مهم محسوب می‌شود.

تمرکز مجموعه بر تردیدها، ناکامی‌ها و تلاش‌های مری برای یافتن جایگاهی برای خود، نوع متفاوتی از قهرمان زن را به تصویر می‌کشد؛ قهرمانی که نه بر پایه زیبایی چشمگیر یا اعتمادبه‌نفس درخشان، بلکه بر تجربه زیستن در حاشیه و تلاش برای دیده شدن شکل می‌گیرد. همین تغییر زاویه دید، یکی از مشهورترین داستان‌های ادبیات انگلیسی را با معنایی تازه بازخوانی می‌کند.

منبع: nytimes/2026/05/06