فاطمه جعفری در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در اراک، بر اهمیت صیانت از زبانها و گویشهای محلی به عنوان بخشی از میراث فرهنگی تأکید کرد و حفظ غنای فرهنگی منطقه مرکزی ایران و گنجینههای زبانی آن را وظیفهای همگانی دانست.
وی با اشاره به وضعیت نگرانکننده بسیاری از گویشهای ایرانی از جمله راجی، اظهار داشت: متأسفانه امروزه شاهد کمرنگ شدن کاربرد گویش راجی در زندگی روزمره، حتی در مناطق اصلی رواج آن مانند دلیجان هستیم. نسل جدید کمتر با این گویش آشناست و این شکاف بین نسلها روزبهروز عمیقتر میشود.
وی آموزش را کلید اصلی نجات گویشهای در خطر دانست و افزود: یکی از مؤثرترین راهها برای حفظ زبان هر قوم، آموزش و آشنا کردن کودکان و نوجوانان با زبان و فرهنگ سنتی در قالبهای جذاب و متناسب با دنیای آنان است. در این راستا، کتاب «زورکی از همه بیشتره؟» گامی ارزشمند و عملی محسوب میشود. این کتاب نشان میدهد که میتوان از بستر داستان و ادبیات کودک برای انتقال گویشها استفاده کرد.
جعفری ویژگی بارز این کتاب را دو زبانه بودن آن برشمرد و توضیح داد: این اثر، روایت یکی از افسانههای کهن ایرانی به دو زبان فارسی و راجی است. این امر نه تنها به درک بهتر داستان کمک میکند، بلکه گویش راجی را به رسمیت میشناسد و آن را در کنار فارسی معیار، شایسته قرارگیری در کتاب میداند. این اقدام گامی نمادین و عملی برای تقویت و انتقال گویش راجی به نسل جوان است.
وی در پایان بر ضرورت گسترش چنین اقداماتی تأکید کرد و گفت: امیدواریم انتشار این قبیل آثار، سرآغاز حرکتهای گستردهتر و برنامهریزیشده توسط نهادهای فرهنگی و آموزشی باشد. برگزاری کارگاههای آشنایی با گویشهای محلی در مدارس، تولید محتوای داستانی و صوتی و بهرهگیری از ظرفیتهای دیجیتال و شبکههای اجتماعی از جمله راهکارهای ضروری در این زمینه است. هر گویشی که از دست برود، جهانی از معنا و تجربه را با خود میبرد.
نظر شما