به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) کتاب «صفشکنان» روایتی از شکلگیری و فعالیت گردان ویژه شهادت است که از دل واحد آرپیجی شکل گرفت. این گردان در سالهای جنگ، چندینبار در جریان عملیاتها تقریباً از بین رفت، اما هر بار دوباره سازماندهی شد و به میدان نبرد بازگشت.
سوسن رادمانپژوه در این کتاب نشان میدهد که گردان شهادت، با وجود کمبود امکانات و تجهیزات، همواره در خط مقدم و در نقش صفشکن حضور داشته و در مقابله با عملیات زرهی عراق، راهحلهای تازه و ابتکاری ارائه کرده است.
کتاب «صفشکنان» حاصل مصاحبههای مستقیم با اعضای گردان، اسناد رسمی مرکز حفظ و نشر آثار دفاع مقدس و دفتر راویان لشکر ۲۷، و نیز منابع مکتوب معتبر است. در این اثر، مخاطب با روند شکلگیری گردان از ایدههای اولیه علیرضا ناهیدی تا تلاشهای عبدالصمد کریم و محمدجواد رضایی آشنا میشود؛ سپس دوره فرماندهی و تثبیت گردان بهدست علیاصغر صفرخانی و در نهایت، هدایت آن در مراحل پایانی توسط جواد صراف و اکبر عاطفی روایت میگردد.
در سطوری از این کتاب آمده است: «پس از آنکه در جریان نبردهای والفجر مقدماتی و والفجر۱، جنگ در زمینهای مسلح برای ایران برتری استراتژیکی به ارمغان نیاورد؛ ابتکار عمل عملیات در منطقۀ هورالهویزه طی عملیاتهای بدر و خیبر موجب ترس و نگرانی رژیم عراق و حامیانش شد. تجربیات به دست آمده از این دو عملیات نیز فرماندهان ایرانی را بر آن داشت تا با بهرهگیری از تجارب جنگ در مناطق آبی_خاکی، بار دیگر با عملیاتی مشابه، برتری سیاسی و ابتکار عمل نظامی را در دست بگیرند. تحقق این هدف، باید با انجام حرکتی بدیع، که هم خارج از تصور و پیشبینی عراق باشد و هم متفاوت با تمام عملیاتهای پیشین؛ رخ می داد.از این رو، یک سال پس از عملیات بدر، در زمستان ۱۳۶۴، عبور از رودخانۀ عریض و خروشان اروند و تسخیر منطقۀ مهم شبۀ جزیرۀ فاو، به عنوان هدف طراحی عملیات بعدی قرار گرفت.»
نظر شما