سه‌شنبه ۲۲ بهمن ۱۳۸۷ - ۰۸:۰۵
نقد و بررسي كتاب "پاسخ به تاريخ" شاه خائن

سي‌و ‌نهمين شماره نشريه الكترونيكي تاريخ معاصر ايران با عنوان "دوران" توسط موسسه مطالعات و پژوهش‌هاي سياسي منتشر شده است. در اين شماره "پاسخ به تاريخ" نوشته شاه خائن نقد و بررسي شده است._

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا) سي و نهمين شماره مجله الكترونيكي "دوران" با عناوين؛ همايش تاريخ‌نگاري انقلاب اسلامي، اسلام‌ستيزي در عصر پهلوي، شوراي سلطنت!، توصيه‌هاي اولين رئيس موساد به اولين رئيس ساواك، خاطره‌اي از فرهنگستان رضاشاهي، يك بهايي با 80 شغل، شعر انقلاب، انتخابات رضاخاني، وقتي پادشاه محتكر مي‌شود! و نقد كتاب، "پاسخ به تاريخ" منتشر شده است. 

در عنوان «تاريخ‌نگاري انقلاب اسلامي» فراخوان ارسال مقالاتي با موضوع تاريخ‌نگاري انقلاب و زمان برگزاري اين همايش آمده است. اين همايش هفته اول ارديبهشت‌ ماه سال آينده از سوي خانه كتاب برگزار مي‌شود.

 مقاله "اسلام‌ستيزي در عصر پهلوي" به تلاش‌هاي بي‌حد رژيم شاه خائن براي بد جلوه دادن دين اسلام ازطريق برگزاري جشن‌هاي 2500 ساله شاهنشاهي و تغيير تقويم اسلامي و تقويت بهاييان پرداخته است. 

عنوان "توصيه‌هاي اولين رئيس موساد به اولين رئيس ساواك" شامل گزارشي از نخستين نشست روساي موساد و ساواك، با حضور "ايسر هارل" نخستين رئيس سازمان جاسوسي اسرائيل (موساد) و  سپهبد تيمور بختيار اولين رئيس ساواك در 24 مرداد ماه 1339 است.

 كتاب "پاسخ به تاريخ" نوشته شاه خائن نيز در سي‌و‌نهمين شماره "دوران" نقد و بررسي شده است.

در اين نقد آمده است: محمدرضا پهلوي كه پاسخ‌گويي به ملت ايران را به دليل آن كه اساساً شأن و جايگاهي براي مردم قائل نبود، در طول دوران حاكميتش جزو وظايف خويش به حساب نمي‌آورد، پس از فرار از كشور درصدد توجيه سياست‌ها و اعمال رژيم پهلوي طي بيش از 50 سال حاكميت بر ايران برآمد. حاصل اين تلاش، در قالب كتابي تحت عنوان "پاسخ به تاريخ" عرضه گرديد كه فارغ از بحث‌ها و گمانه‌هاي موجود درباره نويسنده اصلي آن، به هر حال بازتاب دهنده افكار و عقايد شاه فراري از ايران است.

اين نقد افزوده است: مطالبي كه شاه درباره دوران آوارگي خود [پس از خروج از ايران در 26 دي 1357] در خارج كشور آورده، خود به اندازه كافي گوياست و جاي نقد و بررسي اضافه‌اي را باقي نمي‌گذارد. تنها نكته‌اي كه بايد به آن اشاره كرد، سرنوشت مشترك پدر و پسر- پهلوي اول و دوم- است كه هر دو به دليل خيانت به كشور و مردمشان، از هيچ گونه پايگاه مردمي در ايران برخوردار نبودند و هر دو به خاطر ترس از محاكمه به دست ملت، از ايران گريختند و هر دو نيز پس از مدت كوتاهي در حالي كه خشم و نفرين مردم را به دنبال خويش داشتند، چشم از جهان فرو بستند.

نشريه الكترونيكي تاريخ معاصر ايران "دوران" توسط موسسه مطالعات و پژوهش‌هاي سياسي منتشر مي‌شود و در پايگاه اينترنتي اين موسسه قابل دسترسي است.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

پربازدیدترین

اخبار مرتبط

تازه‌ها

پربازدیدها