ایوان الکسیویچ بونین، اولین برنده روسی جایزه نوبل ادبیات، 137 سال پیش در 10 اکتبر 1870 میلادی متولد شد. از این نویسنده تاکنون دو کتاب در ایران منتشر شده است.
او در ۱۸۸۱ وارد مدرسهای در یلتس شد، اما به علت وضع نابسامان خانواده تنها پنج سال در آنجا تحصیل کرد و مجبور شد تا تحصیلش را در خانه ادامه دهد. الکسیویچ بونین اشرافزادهای بود که حتی نتوانست مدرسه را به پایان برساند و این امر روی آینده او بیتاثیر نبود.
در سال ۱۸۹۱ اولین مجموعه اشعار بونین که هنوز سبک ویژه بونین را به خود نگرفته بود، منتشر شد. وی در ۱۹۰۰ نخستین اثر نثر خود «سیب های آنتوناف» را به چاپ رسانید، که بسیار مورد توجه قرار گرفت اما به خاطر ستایش اشرافزادگان حساسیت منتقدان را برانگیخت.
در سال ۱۹۱۷ بونین از روسیه خارج شد و به فرانسه رفت، در سالهای ۱۹۲۷-۱۹۳۰ به داستان کوتاه پرداخت و آثار با ارزشی از خود بر جای گذاشت.
بونین اولین نویسنده روس بود که به دریافت جایزه نوبل (در سال ۱۹۳۳) نایل آمد. وی در سال های آخر زندگی اش بسیار تنگدست شده بود و با اینکه به سختی بیمار بود، کتاب «خاطرات» و همین طور «به یاد چخوف» را به پایان رسانید.
بونین ۸ نوامبر ۱۹۵۳ در پاریس درگذشت و در گورستان روسی سن - ژنوف - د - بوا در حومه پاریس به خاک سپرده شد.
از این نویسنده در ایران تنها کتاب «آقایی از سان فرانسیسکو» در سال 1384 و با ترجمه حمیدرضا آتش بر آب و بابک شهاب توسط نشر نی به انتشار رسیده است.
برخی از داستان کوتاه او نیز در مجموعههای مختلف و به صورت پراکنده منتشر شدهاند که از میان آنها میتوان به کتاب «قصههای کوتاه از امریکا و اروپا و...» با ترجمه علیاصغر بهرامی اشاره کرد.
نظر شما