به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، سه سال پیش در چنین روزی، فرانسواز ساگان بانوی رمان نویس و نمایشنامه نویس فرانسوی و خالق آثاری چون «سلام بر غم»، «یک نوع لبخند» و «بازهم خداحافظ»، در سن 69 سالگی بر اثر لخته شدن خون در کبد، درگذشت.

این نویسنده در سال ۱۹۳۵ در پاريس به دنيا آمد. او با اولين كتاب خود، «سلام برغم»، كه در سال ۱۹۵۴ و در نوزده سالگي منتشر كرد يك شبه ره صدساله رفت و شهرتي عظيم كسب كرد. وی پس از آن به طور مداوم به انتشار كتاب هاي ديگري دست زد كه معروف ترين اين آثار عبارتند از: «قصري در سوئد» (۱۹۶۰)، «آيا برامس را دوست داريد» (۱۹۵۹) و «ويولن ها-گه گاه» (۱۹۶۱).

كتاب «سلام برغم» كه به شيوه اول شخص مفرد نوشته شده است، ساگان را به شهرتي افسانه اي و ناگهاني رساند و در ظرف مدت كوتاهي به بيست زبان ترجمه شد و در همان سال انتشار نيز برنده جايزه منتقدان ادبيات فرانسه شد. اگر چه فرانسوا مورياك، منتقد فرانسوی، بعدها با افسوس بسيار به ذهنيت داوران ايراد گرفت كه رمان يك دختر 19 ساله را به اثري كه گواه بر زندگي معنوي فرانسويان است، ترجيح داده‌اند.

به باور منتقدان ادبيات فرانسه، دليل اينكه رمان «سلام برغم» مورد توجه مردم واقع گرفت، اين است كه نويسنده كتاب با صراحت لهجه و مهارت شگفت آوري احساسات دختري جوان را كه با پدرش زندگي مي كند، از نظرگاه روانشناسي مورد تجزيه و تحليل دقيق قرار مي دهد.

سه سال پیش، مرگ ساگان دوباره نام او در محافل ادبی زنده کرد و کار به جایی رسید که ژاک شیراک (رییس جمهور وقت فرانسه)،‌ درگذشت او را تسلیت گفت و ساگان را درخشان‌ترین سمبول نسل جدید نویسندگان فرانسه دانست.

از این نویسنده بیش از 6 کتاب در ایران منتشر شده است و نیز ترجمه‌های متفاوتی از آثار او در بازار کتاب ایران وجود دارد تا جایی که از رمان «سلام بر غم» به تنهایی پنج ترجمه متفاوت عرضه شده است.