به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در رشت، این مراسم با حضور نویسنده کتاب و اجرای امیرعلی نبویان برای مشتاقان ادبیات برگزار شد.

در بحبوحه جنگ جهانی دوم در سال ۱۳۲۱ شمسی ، ۱۲۰ هزار لهستانی پس از آزادی از اردوگاه کار اجباری گولاک اتحاد جماهیر شوروی، از طریق بندر انزلی وارد ایران شدند و برای نخستین بار در تاریخ، جمعیتی از اروپائیان از فرط درماندگی، ایران را به عنوان محل مهاجرت و سکونت انتخاب کردند؛ ایران در آن زمان به دلیل جنگ، کمبود آذوقه، بیماری و چالش‌های گوناگون اجتماعی و اقتصادی، در سخت ترین شرایط بود اما به تعبیر لهستانی‌های آزادشده از اردوگاه‌های کار اجباری گولاک، آنها از جهنم سیبری وارد بهشت ایران شدند.

«کافه پولونیا» سفرنامه جدید منصور ضابطیان درباره کشور لهستان است که انتشارات مون آن را به مخاطبان عرضه کرده و در آن نویسنده مخاطب را به ورشو، پایتخت لهستان، می‌برد؛ شهری که به روایت نگارنده؛ هنوز نشانه‌های جنگ جهانی دوم را در گوشه‌وکنار خود حفظ کرده و خاطره رنج‌های تاریخی را در حافظه جمعی مردمش زنده نگه داشته است.

ضابطیان در این کتاب تلاش کرده با روایت مشاهدات خود، پیوندی میان تاریخ، سفر و تجربه‌های انسانی برقرار کند؛ «کافه پولونیا» علاوه بر روایت سفر به لهستان، به سرگذشت لهستانی‌هایی نیز می‌پردازد که در جریان جنگ جهانی دوم از مسیرهای دشوار به ایران رسیدند. نویسنده با مرور بخشی از این خاطرات، تصویری از مهاجرت، آوارگی و تلاش برای بقا ارائه می‌دهد؛ تجربه‌ای که در آن، انسان‌ها ناچار بودند میان دشواری‌های زندگی و زنده ماندن یکی را انتخاب کنند.

ضابطیان در این مراسم و در گفت و شنود با نبویان در جمع حاضران در نشست بیان کرد: به احترام مهمان‌نوازی مردم انزلی در سال ۱۳۲۱، دوست داشتم تور معرفی و امضای «کافه پولونیا» از این شهر شروع شود؛ به سبب اینکه حق مردم انزلی است که در اینجا گفته شود چه کار بزرگی کردند.

وی با یادآوری اینکه در آن سال‌ها همه مردم ایران از جمله در اصفهان، مشهد، اهواز، تهران، قزوین و بسیاری نقاط دیگر، مهمان‌نوازی خود از لهستانی‌ها را در تاریخ ثبت کردند، افزود: لحظه ورود مهاجران لهستانی به انزلی بنا بر گفت‌وگو با آنها چنین بوده که انگار وارد جهانی دیگر شدند و به جایی رسیدند که زمین زیر پای‌شان سفت بود.

ضابطیان ادامه داد: در جریان این سفر مشاهده کردم که پیوند وثیقی بین حافظه مهاجران لهستانی و شهرهای مختلف ایران وجود دارد و بر این مبنا تصمیم گرفتم سفرنامه را گسترش دهم و بخشی از آن هم در ایران بگذرد و طبیعتاً مهم‌ترین مکان، انزلی بود.

وی خاطرنشان کرد: هم اینک تقریبا همه‌ آنانی که وارد ایران شده بودند، از دنیا رفته‌اند و وقتی با فرزندان این پناهندگان صحبت می کردم؛ راوی قدرشناسی مردم ایران بودند.

ضابطیان «کافه پولونیا» را سیزدهمین سفرنامه خود عنوان کرد و از نگارش چهاردهمین سفرنامه خبر داد و گفت: ۳۰ درصد محتوای سفرنامه‌ها از قبل مشخص است و ۷۰ درصد دیگر در مقصد سفر کشف می‌شود البته کتاب «کافه پولونیا» با انزلی آغاز نمی‌شود اما قصه آن از انزلی شروع می‌شود.

«کافه پولونیا: در جست‌وجوی یک واقعه از تهران تا ورشو» نوشته منصور ضابطیان است که انتشارات مون در ۲۰۰ صفحه و قطع وزیری منتشر کرده است. ضابطیان نامی آشنا در روزنامه‌نگاری، نویسندگی و اجرای رادیو و تلویزیون است و شرح سفرهای او و نگاه متفاوتش به کشورهای ایتالیا، ترکیه، ژاپن، کانادا و... به انتشار رسیده است. او دو سال پیاپی جایزۀ قلم بلورین بهترین گفت‌وگوی سال را در جشنواره مطبوعات کسب کرده است.

«مارک و پلو»، «مارک دو پلو»، «سباستین»، «چای نعنا»، «بی‌زمستان»، «موآ» و «نوشابه زرد» از دیگر سفرنامه‌های ضابطیان است. وی در تمام سفرنامه‌های خود از زبان روان و طنز استفاده کرده و راز محبوبیت این نویسنده برخورداری از ارزش ادبی در کنار صمیمیت روایت‌هایش است.

بسیاری از آثار او با عکس‌هایی همراه شده‌اند که مکمل روایت مکتوب هستند؛ این عکس‌ها صرفاً جنبه تزئینی ندارند، بلکه بخشی از جهان روایی نویسنده را تشکیل می‌دهند و مخاطب از طریق آنها می‌تواند فضاهایی را ببیند که در متن توصیف شده‌اند و ارتباط عمیق‌تری با روایت برقرار کند. این تلفیق متن و تصویر، یکی از ویژگی‌های شاخص آثار اخیر او به شمار می‌رود.