به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در خرم‌آباد، «شعری شکوفه کرد» در قطع رقعی و در ۱۶۴ صفحه منتشر شده و مشتمل بر ۱۰۷ غزل، به انضمام مقدمه‌ای به قلم شاعر است؛ مجموعه‌ای از سروده‌هایی است که هر یک دریچه‌ای به جهان ذهن و زبان شاعر می‌گشایند.
نام کتاب، برگرفته از غزل «شعری شکوفه کرد» است؛ غزلی که در ابیات آن، شاعر از رنج آفرینش، جوشش اندیشه و راز زایش شعر سخن می‌گوید:
شاعر خدای ایده و فکر و عقیده است
گاهی تمام شعر او تولید ایده است
گاهی برای گفتن بیتی که ذوق نیست
جانش میان واژه‌ها به لب رسیده است
با هر شعور شاعری شعری شکوفه کرد
بس ناقریده واژه‌ها کاو آفریده است
شعری که بر دل می‌نشیند باغ میوه‌ای‌ست
دیباچه و حسن ختام هر جریده است
شاعر در دیباچه این مجموعه، با نگاهی ژرف به سرشت آفرینش ادبی و دشواری پیمودن طریق شعر، چنین می‌سراید:
فضای روحیم گر خوش نسیم است
ز «بسم‌الله الرحمن الرحیم» است
او سپس در شرح این سلوک شاعرانه، از گذرگاه دشوار واژه‌ها و فاصله ظریف میان احساس، وزن و معنا سخن می‌گوید:
«گذر از کوچه‌ی واژه‌ها برای رسیدن به شاهراه معنی به گونه‌ای است که نمی‌توان هر آنچه در دل داری بر زبان آری.
گاهی آنچه در دل است از صافی عروض نمی‌گذرد و گاهی آنچه از صافی عروض می‌گذرد بر دل نمی‌نشیند. پس مجبوری عبور کنی و هر دو تابلوی هشدار و اعلام خطر را نادیده انگاری که در این صورت اگر به این بن‌بست نرسی و به شاهراه، و به عبارت دقیق‌تر چهارراه اصلی نزدیک شوی، تو می‌مانی و چشمک‌های چراغ زرد انتقاد؛
ای که از کوچه معشوقه‌ی ما می‌گذری
بر حذر باش که سر می‌شکند دیوارش
(حافظ)
تازه می‌فهمی این همه گفتی تا آن چیزی را بگویی که هرگز نتوانستی. اما مهم این است که برای روان شدن ترافیک ذهن، واژه‌ها را در گذر زمان عبور دهی وگرنه تلمبار واژه‌ها در ذهن، ضمیر صاف آدمی را هم‌چون مردابی گندیده خواهد کرد.»
نظر شما