سرویس تاریخ خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- امیر خوراکیان، رئیس کتابخانه و موزه ملی ملک: در روزهای نخست حضورم در مجموعه فاخر ملک، به رسم تجربه، پیگیر شناخت همکاران بودم. خیلی زود، دکتر علیرضا حیدری در فهرست بهترین‌ها قرار گرفت. در ارتباطات و جلسات بعدی، این شناخت کامل‌تر شد و برگزیده بودن او از ابعاد مختلف به تأیید رسید.

او خیلی زود در چرخه فعالیت‌های مجموعه، نقشی جدی و مهم پیدا کرد. حیدری یک‌تنه به مرجع تأمین و تولید محتوا تبدیل شده بود؛ به‌گونه‌ای که سرمنشأ محتوای موردنیاز بسیاری از برنامه‌ها و رویدادها بود. از نشست‌های علمی و نمایشگاه‌ها گرفته تا تولیدات رسانه‌ای، او پشتیبان محتوایی فعالیت‌های کتابخانه و موزه ملی ملک بود.

اشراف گسترده‌ای بر نسخ خطی و نفایس گنجینه ملک داشت؛ ازاین‌رو، هرگاه در جست‌وجوی موضوع یا مستندی بودیم، او راهنمای ما می‌شد. ماجرای هر سند، عکس، نقشه و نسخه را به‌دقت کشف می‌کرد و روایت می‌کرد و در روایتگری از آثار موزه‌ای، به‌ویژه کتاب‌های خطی، نقش اصلی را بر عهده داشت.

خود اهل دانش و تحقیق بود و پژوهشگران و محققان بسیاری را نیز گرد هم می‌آورد. با روحیه تعامل و کار جمعی که داشت، منشأ سفارش و مدیریت پروژه‌های پژوهشی متعددی بود.

علیرضا حیدری تاریخ‌دان بود؛ سرگذشت حاکمان و مقاطع مهم تاریخ را به‌خوبی می‌شناخت. در یک نشست مباحثه با او، حوادث و وقایع تاریخی موردنظر تبیین و شفاف می‌شد و به برکت حضورش، ارتباط میان اولویت‌های پژوهشی، رویکردهای برنامه‌ای و تولیدات مجموعه شکل می‌گرفت.

از او خواهش کردم گاهی در نشستی خصوصی، درباره مقاطع تاریخ ایران، روندهای برجسته تاریخی و نسخه‌های برگزیده گنجینه ملک برایم صحبت کند. با محبت این درخواست را پذیرفته بود و پیوسته آن را اجابت می‌کرد. حیدری نه‌فقط همکار، که برایم استادی ارجمند نیز بود.

حوزه آموزش ملک نیز با حمایت و پشتیبانی فکری و محتوایی او پویاتر و فعال‌تر شده بود. کلاس‌ها و به‌ویژه نشست‌های علمی، مرهون دانش، برنامه‌ریزی و قلم او بودند.

در کنار همه این دانش، مهارت و تجربه، شخصیت بسیار شریف و متواضعش نیز او را برجسته و محبوب می‌کرد. علیرضا حیدری عزیز، بسیار اخلاق‌مدار، متدین و مهربان بود.

حیدری در دوران همکاری خود، با برخورداری از روحیه‌ای متین و رفتاری سرشار از ادب و احترام، در خاطر همکارانش جایگاهی ارزشمند داشت. فقدان او، فراتر از غیبت یک همکار، دریغ از حضور انسانی فرهیخته و نجیب است که یادش در ذهن و دل همراهانش باقی خواهد ماند.

بی‌تعارف، درگذشت نابهنگام و حزن‌انگیز او برای همه نزدیکان، دوستان و شاگردانش و به‌ویژه برای مجموعه ملک، خسارتی بزرگ محسوب می‌شود که جبران آن آسان نخواهد بود.

این ضایعه حسرت‌بار را به پدر و مادر گران‌قدرش، که افتخار پرورش چنین فرزند ارزشمندی را داشته‌اند، برادران بزرگوار و سایر اعضای خانواده محترم، دوستان و آشنایان، به‌ویژه استادان، هم‌دانشگاهیان و همه همکارانم، از صمیم قلب تسلیت عرض می‌کنم و برای آن مرحوم، مغفرت و علوّ درجه را از پیشگاه خدای متعال و ولی‌نعمتمان، حضرت رضا علیه‌السلام، مسئلت دارم.

درگذشت علیرضا حیدری، همکار ارجمند کتابخانه و موزه ملی ملک، موجب اندوه و تأثر خانواده بزرگ این مجموعه فرهنگی شد؛ همکار گران‌قدری که یاد و نام او با اخلاق نیک، دانش و منش شایسته انسانی همراه بود.

مؤسسه کتابخانه و موزه ملی ملک، ضمن ابراز تأسف عمیق از این ضایعه، درگذشت این همکار گرامی را به خانواده محترم ایشان، دوستان، همکاران و تمامی بازماندگان تسلیت می‌گوید و از درگاه خداوند متعال برای آن مرحوم، رحمت و آرامش ابدی و برای بازماندگان، صبر و شکیبایی مسئلت دارد.

یاد و نامش گرامی و روانش در آرامش باد.