به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، آنچه از زن ایرانی در دوره باستان نمیدانیم بیشتر از آن است که میدانیم. چراکه منابع ما از آن دوره بسیار اندک است به ویژه آنکه همان اطلاعات قلیل هم که در سایر اکتشافات باستان شناسی و منابع بین النهرینی، یونانی و رومی به دست آمده بیشتر حاوی تاریخ سیاسی و آمد و شد حکومتها و پادشاهان و جنگها و کشمکشهای نظامی است.
با این همه هنوز نمیتوان از حضور زن ایرانی در تاریخ ایران باستان چشم پوشید. پیش از حضور آریایی هادر فلاتی که به نام آنها فلات ایران نامیده شد و تپههایی چون سیلک،هلیل رود، شهر سوخته و عیلام صاحب نام و آوازهای بودند که شناخته شدهترین آنها عیلام است. در همین ایرانیترین تمدن پیش از ورود آریاییها شاهد زندگی مادر سالارانه هستیم که آریاییها آن را به حاکمیت و زندگی پدر سالارانه تغییر دادند آنچه از حیات زن ایرانی به ما رسیده است بیشتر از طبقات ممتاز و گروههای حاکمیت است و طبقات فرودست به ویژه زنان در تاریکی تاریخ به فراموشی سپرده شدهاند.
در دوره هخامنشی زنان درباری و زنان عامه صاحب جایگاهی والا بودندکه نشانههایش را از زبان داریوش در مییابیم. با ظهور اشکانیان و تحت تأثیر اندیشههای یونانی مآبی زنان هم شاهد تغییراتی در شان و مقام خود بودند.
زن دوره ساسانی تحت تأثیر اندیشههای مغان و موبدان به پستوی خانه ها رانده شدند،اگر چه پادشاهانی چون پوراندخت و آذرمیدخت نیز به ضرورت به تخت پادشاهی تکیه زدند. فراز و فرود حضور زن ایرانی در تاریخ ایران باستان دستمایه نشستی با عنوان «زن ایرانی در سایه روشن تاریخ ایران باستان»است.
این نشست با حضور احمدکامرانی فر استاد دانشگاه نجفآباد و با دبیری اسماعیل سنگاری دکترای تاریخ، زبانها و تمدنهای دنیای باستان در شهر کتاب بهار در اصفهان روز پنجشنبه دوم مرداد ساعت 17 برگزار میشود.
نظر شما