سرویس میهن و مقاومت خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)_ مهدیس میرزائی اعتمادی: بعضی از آدمها را نمیشود فقط با تاریخ تولد و شهادتشان شناخت. برای شناختشان باید به خانه رفت، کنار خانواده نشست، به حرف همرزنشان گوش داد و میان نامهها، عکسها و خاطرات، رد زندگیشان را پیدا کرد.
کتاب «فیض بیپایان؛سیری در زندگی و زمانه شهید عباسعلی فیض» نوشته جواد کامور بخشایش، روایت زندگی مردی است که جنگ تنها یکی از فصلهای زندگی او بود. عباسعلی فیض را در سالهای قبل از انقلاب، در میدان جنگ، خانه، مسجد، مغازه جوشکاری؛ جایی که در کنار کار و زندگی روزمره، با نوجوانان کار می کند، فعالیت فرهنگی دارد، قرآن میآموزد باید دید.
کتاب از همین جهت، تنها روایت یک رزمنده نیست؛ تلاشی است برای کنار هم گذاشتن فکر و عمل یک انسان در سالهای پیش و پس از انقلاب و دوران دفاع مقدس. روایت همسر، برادر، دوستان، همرزمان و دیگر نزدیکان، در کنار نامهها، دستنوشتهها، اسناد و تصاویر، به تدریج چهره عباسعلی را شکل میدهند.
اما شاید یکی از مهمترین بخشهای روایتی در دفاع مقدس، زندگی پس از شهادت است. انتظاری طولانی که برای خانواده آغاز میشود. عباسعلی و برادرش محمدتقی در عملیات بدر به شهادت میرسند، اما پیکرشان سالها در منطقه باقی میماند. ده سال چشم انتظاری خانواده، خودش فصل مهمی از این کتاب است. فصلی که هر چند کوتاه و کمرنگ اما جنگ را از میدان نبرد به خانه میبرد و نشان میدهد که چگونه شهادت یک نفر سالها در زندگی بازماندگان ادامه دارد.
مولف برای بازسازی این زندگی، تنها به خاطرات اکتفا نکرده است. نامهها، وصیتنامه، اسناد و حتی فیلم هشت دقیقهای باقی مانده از عملیات بدر، در کنار روایتهای شفاهی قرار گرفتهاند تا تصویر کاملتری از شخصیت و زمانه عباسعلی ساخته شود.
با این حال «فیض بیپایان» را میتوان فراتر از یک زندگینامه شهید خواند؛ کتابی درباره چگونگی ساخته شدن یک شخصیت در بستر خانواده، جامعه، باور و جنگ و شاید ارزش اصلی آن در همین باشد که برای فهمیدن یک شهید، فقط به لحظه شهادتش نگاه نمیکند؛ به سالهایی نگاه میکند که او در آنها زندگی کرد، انتخاب کرد و مسئولیت پذیرفت و بر اطرافیانش اثر گذاشت.
یکی دیگر از ویژگیهای این کتاب، فصلبندی کتاب و استفاده از خاطرات متعدد در دل هر فصل است. خاطرات کوتاه و شمارهگذاری شدهاند که یکی پس از دیگی پازل شخصیت عباسعلی را تکمیل میکند. اما این شیوه گاهی پیوستگی روایت را کم و خواننده را میان تکههای مختلف زندگی او جابهجا میکند. کتاب اطلاعات زیادی از شخصیت او به ما میدهد، اما همیشه این فرصت را به ما نمیدهد که او را در یک روایت پیوسته ببینیم.
در کنار همه نقاط قوت کتاب، تصویری که از عباسعلی فیض شکل میگیرد، گاهی بیش از اندازه آرمانی و بدون خطا است. همه راویان از فضائل او میگویند و حتی خطاهایش نیز به نقطهای برای جبران و رشد اخلاقی تبدیل میشود. اینجا این پرسش مطرح میشود که آیا این تصویر کاملا از دل خاطرات راویان بیرون میآید یا در انتخاب نویسنده تقویت شده است؟
کتاب «فیض بی پایان» به همراه اسناد، مدارک و نامههای شهید در 278 صفحه به قلم جواد کامور بخشایش با همکاری انتشارات صریر و بیست و هفت بعثت روانه بازار کتاب شده است.
نظر شما