به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) در مراغه، علی امیری راد، فرماندار شهرستان ویژه مراغه در آیین گرامی داشت چهلمین روز درگذشت حیدر عباسی در سالن عبدالقادر مراغی، اظهار داشت: امروز در چهلمین روز انسانی گرد هم آمده‌ایم که نامش با ادب، عرفان، دیانت، هنر و مراغه گره خورده است؛ مردی که از میان ما رفت اما حقیقتاً از ما جدا نشد، چراکه اهل معنا رفتنی نیستند، بلکه از سطح نگاه ما به عمق جان ما کوچ می‌کنند.

وی با بیان اینکه باریشماز شخصیتی کم نظیر بود که مراحل کمال را پیمود، تصریح کرد: استاد حیدری عباسی عارفی بود که تفسیری تازه از عشق، درد و محبت ارائه کرد.

فرماندار مراغه با اشاره به جایگاه والای «چهلم» در فرهنگ ایرانی-اسلامی، این روز را فرصتی برای تعقل و بازاندیشی دانست و افزود: برخی صداها خاموش شدنی نیستند. صدای استاد باریشماز از جنس بیداری بود، نه از جنس واژه. او عمرش را صرف آشتی دادن انسان با خود، زمین و آسمان و ساختن پلی میان دل و عقل، زندگی و ایمان کرد.

امیری راد در بخش دیگری از سخنان خود با تمایز قائل شدن میان صرفِ شاعری، متفکربودن و عارف بودن با آنچه باریشماز بود، تصریح کرد: اگر شعر را فقط وزن و قافیه بدانیم، او شاعر نبود. اگر عرفان را خلوت و سکوت بدانیم، او فقط یک عارف نبود. او آمیزه‌ای از همه این صفات بود؛ کلمه در دهانش ساده می‌نشست اما در دل مخاطب، حنجره را با ذوق می‌گشود.

وی با ترسیم فضای روزگار معاصر که آدمی را از خویشتن، خدا و حقیقت دور کرده است، باریشماز را یادآور این حقیقت خواند که «زندگی فقط گذر روزها نیست، بلکه فرصتی است برای شدن، بالیدن و تولدی دوباره». فرماندار مراغه تأکید کرد: باریشماز باور داشت انسان موجودی تمام‌شده نیست، بلکه پروژه‌ای ناتمام در دست رحمت الهی است که می‌تواند از نو آفریده شود، از نو عاشق شود.

امیری‌راد در پایان با اشاره به رنج‌های کشیده‌شده توسط این استاد فقید، گفت: باریشماز درد را قطره قطره سرکشید، اما او را از امید جدا نکرد. چه بزرگند انسان‌هایی که خود زخمی‌اند، اما مرهم جان دیگران می‌شوند.

حیدر عباسی (باریشماز) متولد ۱۳۲۲، روز چهارشنبه ۹ اردیبهشت‌ماه جاری در منزل شخصی خود دار فانی را وداع گفت.

وی دارای مدرک کارشناسی زبان و ادبیات انگلیسی بود و سال‌ها به عنوان معلم در آموزش و پرورش آذربایجان شرقی خدمت کرد.

تسلط به زبان‌های عربی، روسی، فرانسه و انگلیسی، تبحر در هنرهای تجسمی، مجسمه‌سازی، خوشنویسی و معرق از ویژگی‌های بی‌نظیر او بود.

از مهم‌ترین آثار ماندگار این چهره جامع‌الاطراف میتوان به ترجمه و تفسیر سه‌جلدی «نهج‌البلاغه» و شرح شش‌جلدی «مثنوی معنوی» به زبان ترکی آذربایجانی (شرح الانوار) اشاره کرد. باریشماز در تیرماه ۱۴۰۰ موفق به دریافت گواهینامه درجه یک هنری شده بود.