به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، دیوید هاکنی، متولد ۹ ژوئیه ۱۹۳۷ میلادی، نقاش، طراح، چاپگر و عکاس انگلیسی، از مهمترین پیشگامان جنبش پاپ آرت در دهه ۱۹۶۰ میلادی بوده است.
هنر او غالباً نوعی زندگینامه شخصی است. نخست در هنرکده بردفورد، یورکشر، آموزش دید و سپس در کالج سلطنتی هنر، لندن، هنرآموزی کـرد. هاکنی به اتفاق جمعی دیگر از نقاشان همچون آلن جونز، پیتر فیلیپس و دریک بوشـر، پس از برپایی کارنمـای گروهـی معاصـران جـوان / ۱۹۶۱، جنبش پاپ آرت انگلیسی را پدید آوردند. سالها بعد او به آمریکا رفت و طی سالها در کالیفرنیا زندگی و کار کرد.
در مجله حرفه هنرمند در مورد دیوید هاکنی نوشته شده که نقاشیهای اولیـه هـاکنی، شـامل تکچهرهها و چشماندازهای پیرامونش بود. هنگام اقامت در کالیفرنیا یک سلسله نقاشی با موضوع استخر شنا خلق کرد و در اوایل دهه ۱۹۷۰، به شیوه بازنمایی سنتی روی آورد و چند پرده دو پیکری کشید «آقا و خانم کلارک و پرسی / ۱۹۷۱». این نقاشیها به لحاظ فراخی فضای تصویری، لطافت نور و سادهسازی فرمهـا در خور توجهاند.
شیوه کارش را در دهه ۱۹۸۰ تغییر داد و با بهرهگیری از شگردهای پیکاسو به نقاشی از اشخاص، فضاهای داخلی و خارجی و مناظر پرداخت. در دهه ۱۹۹۰، مجموعهای با عنوان نقاشیهای بسیار جدید ـ مناظری کمابیش انتزاعی ـ پدید آورد. اخیراً به زادگاهش، یورکشر بازگشته بود، در برابر طبیعت و با استفاده از امکانات رایانه و دوربین عکاسی، مناظر این نواحی را بر بومهای متعدد نقاشی میکرد.
هاکنی گفته بود؛ «همواره بر ایـن باور بودهام کـه هنر باید لذّتی عمیق باشد. فکر میکنم در هنری کـه ناامیدی و یأس یکسره در آن موج زند تناقضـی نهفتـه است، زیـرا همین واقعیتِ صرف که هنر مصنوع است، به نظر با ناامیدی تناقض دارد. [آفرینـش هنر] بدان معناست که دستکم تلاش میکنید احساستـان را به فرد دیگـری منتقل کنیـد و صرفِ این واقعیـت کـه میتوانید منتقلش کنید بخشی از یأس و ناامیدی را از میان میبرد. این تناقض، با هنر درهمتنیـده و ذاتـیِ آن است. کافی است به تاریخ هنر نگاه کنید.»
نظر شما