به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)؛ نشست رونمایی از کتاب دگرگونی خانواده در آیینه شهریشدن؛ بازاندیشی در صورت بندی خانواده و امر شهری نوشته امیر فتحی فرزانه برگزار می شود.
در این نشست فتحی فرزانه نویسندۀ کتاب و نیز چهرههای آشنایی چون کمال اطهاری، حسین حاتمینژاد و محمدزمان زمانی جمشیدی حضور دارند.
این نشست روز پنجشنبه ۲۱ خردادماه در موسسۀ شهر فلسفۀ ایران برگزار خواهد شد.
حضور برای همگان آزاد است.
موسسۀ شهر فلسفۀ ایران در خیابان نلسون ماندلا، کوچۀ گلدان، پلاک ۵، واحد ۳ قرار دارد.
کتاب دگرگونی خانواده در آیینه شهریشدن با تمرکز بر اندیشههای امیر فتحی فرزانه از یک پرسش ساده اما عمیق آغاز میشود: چرا در شهرهای امروز خانه دیگر آن پناه دیرین نیست؟
نویسنده این پرسش را به مسیری نظری و تحلیلی تبدیل کرده است که در آن شهر و خانواده نه دو حوزهی جدا، بلکه تار و پود یک بافت اجتماعی مشترک در نظر گرفته میشوند.
کتاب دگرگونی خانواده در آیینه شهریشدن در فصل نخست صورتمسئله و چشمانداز مفهومی را ترسیم میکند و نشان میدهد که چگونه شهر بهعنوان ساختاری فضامند، تولیدکننده روابط اجتماعی، فرهنگی و قدرت است و خانواده نیز نهادی فضایی، ارزشی و معناساز بهشمار میآید.
در ادامه، فصل دوم با عنوان «شهریشدن در ایران؛ فرایندی تاریخی، فضامند و فرهنگی» به تبارشناسی شهریشدن در ایران میپردازد و تفاوت میان رشد کمی شهرنشینی و شکلگیری فرهنگ شهری را توضیح میدهد.
کتاب دگرگونی خانواده در آیینه شهریشدن در فصلهای بعدی به موضوعاتی مانند تاریخ و تحول خانواده در ایران، درهمتنیدگی خانواده و فضای شهری، سیاستهای شهرسازی و غیاب خانواده، صورتهای متنوع زیست خانوادگی در بافتهای مختلف شهری و نسبت امر شهری با صورتبندیهای جدید خانواده میپردازد.
فصل پایانی نیز با جمعبندی مفهومی، فضایی و سیاستی، افقهایی برای بازاندیشی در شهرسازی و سیاستگذاری شهری با محوریت خانواده ترسیم کرده است.
کتاب دگرگونی خانواده در آیینه شهریشدن بر این ایده استوار است که شهر تنها مجموعهای از خیابانها و ساختمانها نیست، بلکه صحنهای برای تجربه انسانی است و خانواده یکی از بازیگران اصلی این صحنه بهشمار میآید.
نویسنده نشان میدهد که در ایران، شهریشدن اغلب بهصورت پروژهای از بالا و با تمرکز بر زیرساختهای کالبدی پیش رفته و نهادهایی مانند خانواده در حاشیه سیاستگذاری فضایی قرار گرفتهاند. در کتاب دگرگونی خانواده در آیینه شهریشدن، شهریشدن بهعنوان فرایندی تاریخی، فضامند و فرهنگی تحلیل شده است که همزمان فضاهای شهری را دگرگون میکند و الگوهای زیست خانوادگی را تحت فشار قرار میدهد.
متن از یکسو به نظریههای فضای اجتماعی، نقد شهرسازی مدرن و مطالعات خانواده تکیه کرده است و از سوی دیگر، تجربه ایران را از دورههای مختلف رشد شهری تا امروز مرور میکند تا نشان دهد چگونه خانه از پناهگاه عاطفی به فضایی کارکردی و اقتصادی تقلیل یافته و خانواده در موقعیتی متناقض و شکننده قرار گرفته است.
نظر شما