سرویس استان‌های خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) - جمال مدیرشانه‌چی، نویسنده و محقق: خطه خراسان، این سرزمین پربار فرهنگ و ادب فارسی، همواره جایگاه پرورش چهره‌های درخشانی بوده که فروغ علم و هنرشان، پهنه ایران را تابان کرده است. از فردوسی نامدار تا عطار نیشابوری و اسدی توسی و خواجه نظام‌الملک توسی و …. این خاک، افراد ارزشمندی را در آغوش خود پرورده که اسم‌شان با هویت ایرانی عجین شده است.

این گنجینه محدود به گذشته نیست. در عصر حاضر نیز خراسان رضوی شاعران، نویسندگان و متفکرانی را به جامعه معرفی کرده که هر کدام به نوبه خود، سهم بسزایی در شکوفایی فرهنگ و ادب این سرزمین داشته‌اند. نامدارانی چون محمدرضا شفیعی کدکنی، ملک‌الشعرای بهار، اخوان ثالث، بدیع‌الزمان فروزانفر و بسیاری دیگر که با اندیشه و آثار فاخر خود، نه تنها زبان فارسی را حفظ کرده‌اند، بلکه تصویری جامع از دغدغه‌ها، آرزوها و مسائل روزگار خود را نیز ارائه داده‌اند. مجموعه مقالات «معرفی بزرگان معاصر ادبی خراسان» قصد دارد هر سه‌شنبه، به معرفی یکی از این مفاخر ادبی معاصر بپردازد و فرصتی نو برای آشنایی با آثار و اندیشه‌هایشان فراهم کند.

احمد گلچین معانی، ادیب، محقق، مصحح، نویسنده، فهرست‌نویس، تذکره‌نویس و شاعر و پژوهشگر به سال ۱۲۹۵ هجری شمسی در یک خانواده مذهبی در تهران دیده به جهان گشود. گلچین معانی پس از اتمام تحصیلات اولیه، در سال ۱۳۱۳ به استخدام وزارت دادگستری درآمد. گلچین سرودن شعر را از ۱۳ سالگی آغاز کرد.
اشعار وی در آن روزگار در روزنامه‌های نسیم شمال و توفیق چاپ و منتشر می‌شد. احمد گلچین با رهی معیری و امیری فیروزکوهی موانست و معاشرت زیادی داشت. او در سال ۱۳۱۴ به انجمن ادبی حکیم نظامی پیوست و با وحید دستگردی همکاری می‌کرد.

وی در همان دوران مقالات فراوانی در حوزه‌های مختلف علوم ادبی، تاریخی و کتابشناسی در مجلات معتبری از جمله ارمغان، مهر، دانش، یغما و مجله راهنمای کتاب به زیور طبع رساند.

گلچین معانی تا سال ۱۳۳۵ در وزارت دادگستری مشغول به کار بود و از سال ۱۳۳۰ در کتابخانه مجلس شورای ملی به صورت پاره‌وقت و از سال ۱۳۳۸ به صورت رسمی در این کتابخانه به خدمت پرداخت.

گلچین معانی پس از بازنشستگی از کتابخانه، به دعوت نایب‌التولیه آستان قدس رضوی به عنوان کارشناس امور کتابخانه‌ها و مشاور فرهنگی نایب‌التولیه و تنظیم کتب‌خطی کتابخانه آستان قدس رضوی، به مشهد عزیمت کرد.

او ضمن خدمت در کتابخانه، به تحصیل نیز ادامه داد و از محضر بزرگان و اساتید مختلف بهره جست.

احمد گلچین معانی در سال ۱۳۵۶ برای تدریس در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری زبان و ادبیات فارسی، به دانشگاه مشهد دعوت شد. او سال‌های بسیاری در کتابخانه آستان قدس رضوی به خدمت پرداخت و منشا خدمات فراوانی برای محققان و پژوهشگران رشته‌های مختلف و نسخه شناسان و کتابشناسان بود.

وی سرانجام پس از عمری تلاش و مجاهدت علمی، در اردیبهشت ماه سال ۱۳۷۹ در مشهد چشم از جهان فروبست و در مقبره‌الشعرای آرامگاه فردوسی آرام گرفت.

از گلچین معانی تالیفات فراوانی به زیور طبع رسیده است که از مهم‌ترین آنها می‌توان به «کاروان هند»، «شهر آشوب در شعر فارسی»، «گلزار معانی»، «تاریخ تذکره‌های فارسی»، «رساله تحقیقی گلشن راز» و «راهنمای گنجینه قرآن» اشاره کرد.