عطایی در گفتوگو با خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) درباره این مجموعه شعر گفت: اشعار این مجموعه در قالبهای غزل، مثنوی، چارپاره و چند قطعه شعر نو هستند.
وی با تاکید بر فضای اشعارش که اجتماعی و عاطفی است اشاره کرد: اشعار این مجموعه سرودههای ۵ سال گذشته را شامل میشوند که به بیان یکسری دردهای اجتماعی میپردازند؛ بدون آنکه مخاطب را ناامید کنند. در این مجموعه به مخاطب این شعرها نوعی امیدواری نیز القاء میشود.
این شاعر از انتشار مجموعه شعرش تا پایان پاییز خبر داد و در توضیح علت این امر گفت: همیشه در انتشار اشعارم وسواس خاصی داشتهام؛ چراکه معتقدم شعری که منتشر شود از دست میرود. به همین دلیل تاکنون هیچ مجموعه شعری منتشر نکردهام. نمیخواهم در آینده احساس پشیمانی از انتشار آنها داشته باشم. بنابراین به دقت در حال بررسی سرودهها و رفع ابهامات و اشکالات آنها هستم.
وی در پایان به توضیح زبان شعریاش پرداخت و اظهار داشت: در رسیدن به زبان شعری که خاص شعر من باشد سعی کردم با حفظ ریشههای قبلی به زبان امروز شعر بگویم. این امر با تاثیرپذیری از شاعرانی چون حافظ، سعدی و مولانا و همچنین آشنایی من با شاعران جوانتری که به زبان امروز شعر میگویند و من سبک شعری آنها را میپسندم صورت گرفته است. از جمله این شاعران جوان میتوان سعید میرزایی و مهدی فرجی را نام برد.
دوشنبه ۲ شهریور ۱۳۸۸ - ۱۰:۳۸
نظر شما