به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در همدان، ظهر چهارشنبه آیین نکوداشت «میرهاشم میری»، شاعر متعهد و انقلابی برگزار شد و در این مراسم از کتاب دفتر رباعیها با عنوان «ماییم و دلی...» اثر مرحوم میرهاشم میری رونمایی شد.
در این مراسم جمعی از استادان و چهرههای مطرح ادبیات و فرهنگ کشور از جمله جواد محقق، محمود اکرمیفر، مصطفی محدثیخراسانی، اسماعیل امینی، سعید بیابانکی و علی داوودی و... حضور داشتند.
یکی از شاعران در این مراسم گفت: مرحوم میرهاشم میری را من همواره در شأن استادی میدیدم به خاطر اینکه از نزدیک سیر و سلوک او را دیده بودم و تسلط مطلق او بر ادبیات را میدانستم.
مصطفی محدثی خراسانی بیان کرد: میری درون پرآشوبی داشت و جانی سرشار از جستوجوگری داشت اما در ظاهر آرامش و طمأنینه نمود داشت، او از همدان خارج نشد اما میدانم در تهران مناصب زیادی در وزارت ارشاد به او پیشنهاد شد اما نپذیرفتند.
وی با اشاره به اینکه مرحوم میری کارهای اثرگذاری را در همدان انجام داد و نشان داد چه تعصبی به همدان داشت و در تربیت چه شاگردانی نقش داشت، افزود: میری در هر جمعی که قرار میگرفت به دلیل روح بیقرار و دل سرشار از معرفت کانون توجه قرار میگرفت و در جامعه ادبی و فرهنگی محور وفاق و اقبال بود.
این نویسنده و شاعر عنوان کرد: اکثر فرهنگدوستان به نیکی و مرتبه علمی و پژوهشگری او اذعان داشتند و پژوهشگر کارکشته و حرفهای بود، چون همواره با مته به خشخاش گذاشتن به موضوعات ورود میکردند.
وی اضافه کرد: امروز هزاران شاگردی که وی تربیت کرده است، تداوم راه او در جامعه است و مرحوم میری مرجع ما در ابهامات و شبهههای معرفتی بود.
محدثی خراسانی تصریح کرد: شنیدن چند رباعی که وی در اوایل انقلاب گفته بود، هنوز بعد از چهل سال طراوات و تازگی خود را دارد و اولین مشوق و انگیزه من برای علاقمندی به رباعی شنیدن رباعیهای جناب میری بود.
یکی دیگر از شاعران حاضر در مراسم با بیان اینکه مرحوم استاد میری را نمیتوان دوست نداشت، چون ویژگیهایی داشت که باعث دوستی با او میشد، گفت: آدمهای خوب فقط برای بهشت خلق نشدهاند بلکه برای اینکه در دنیا خوب زندگی کنند که به بهشت بروند و میری از افرادی بود که همواره محور بود.
محمود اکرمیفر با بیان اینکه دانش مرحوم میری را میستایم گفت: او یک فرهنگشناس همدانی بود، شخصیت مستقلی داشت و حس نیت او برای دیگران برایش اهمیت داشت.
این شاعر با بیان اینکه مرحوم میری قدرت اقناع و استدلالپذیری بالایی داشت، گفت: میری روایتهایی از زندگی خود و مردم همدان مطرح میکرد و آنها را به عنوان یک فتح استناد، سپس استدلال و استنتاج میکرد و این مورد پسند همگان بود.
جواد محقق یکی دیگر از شاعران همدانی که قرابت زیادی با مرحوم میری در دوران حیات او داشت با اشاره به دوستی ۵۴ ساله خود اظهار کرد: بیش از نیم قرن دوستی باهم داشتیم در حالی تضادهای فکری و سلیقهای باهم داشتیم اما با این همه تفاوت در سلوک زندگی، ۵۴ سال بدون کوچکترین اصطکاکی کنار هم بودیم.
این نویسنده و شاعر عنوان کرد: آنچه اینگونه ما را به هم پیوند میداد، کتاب بود و کتاب همواره نقطه، اتصال ما باهم بود و قالب اوقات را باهم میگذرانیم و ارتباطات ما در فعالیتهای فرهنگی بود.
وی تصریح کرد: مرحوم میری آدم شفاهی بود و کمتر آدم کتبی بود. میری بسیار کمالگرا بود و سعی میکرد بهترینها را ایجاد کند او استعداد شعر و نویسندگی داشت اما هیچکدام را نمینوشت و من تلاش کردم بخشهای انجام نشدنی را به صحنه بیاورم.
در پایان این مراسم از خانواده مرحوم میری شاعر و ادیب برجسته تجلیل صورت گرفت.
نظر شما