سرویس بین‌الملل خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- الهه شمس: وقتی پی. دی. جیمز، نویسنده نامدار داستان‌های پلیسی، درباره کسی می‌نویسد: «او می‌داند چطور اتمسفری از ناآرامی و وحشت خزنده خلق کند»، بی‌شک با یک استاد تمام‌عیار تعلیق روبه‌رو هستیم. لسلی گرنت–آدامسون که به تازگی در ۸۳ سالگی درگذشت، یکی از همین چهره‌های درخشان بود.

لزلی پس از ترک شغل ثابت خود در روزنامه گاردین، تمام توانش را بر نگارش متمرکز کرد و در کارنامه‌اش ۱۵ رمان، داستان‌های کوتاه متعدد و آثار غیرداستانی متنوعی به ثبت رساند. اولین کتاب او، الگوهایی در غبار (Patterns in the Dust)، در سال ۱۹۸۵ منتشر شد و به فهرست نهایی جایزه جان کریسی راه یافت. پیشینه روزنامه‌نگاری، امضای شخصی او در آثارش بود؛ به گونه‌ای که شخصیت اصلی پنج رمان نخست او، یک ستون‌نویس شایعات به نام رین مورگان بود.

او که متولد لندن بود، کودکی را در بحبوحه جنگ جهانی دوم در دره روندا در ولز گذراند و بعدها مسیر حرفه‌ای خود را با گزارشگری در کاونتری آغاز کرد. لزلی پس از ازدواج با اندرو گرنت آدامسون، به لندن بازگشت و در گاردین به یکی از نویسندگان شاخص صفحات مقالات تبدیل شد. علاقه او به فرهنگ ولز باعث شد با چهره‌های سرشناسی چون ریچارد لولین، نویسنده کتاب «چقدر سبز بود دره من» (How Green Was My Valley)، گفتگو کند.

از سال ۱۹۸۰، لزلی نویسندگی تمام‌وقت را پیش گرفت. شهرت او به عنوان نویسنده جنایی، سفارش‌های متعددی را برای نگارش کتاب‌های آموزشی درباره داستان‌نویسی به همراه آورد. او تجربیات خود را در موسساتی نظیر بنیاد آروون، تای نیود، دانشگاه سیتی و دانشگاه کمبریج به نسل جدید نویسندگان منتقل کرد.

او در سال‌های پایانی عمر در روستای دبنهم، زندگی پرباری داشت و علاوه بر فعالیت در انجمن تاریخ و امور هنری، الگویی برای زیست پایدار بود. لزلی و همسرش اندرو، خانه‌ای سازگار با محیط‌زیست بنا کردند که نمادی از تعهد آن‌ها به حفظ زمین بود. اندرو سال گذشته از دنیا رفت و لزلی اکنون با یادگاری از آثارش، در ذهن مخاطبان ادبیات جنایی باقی می‌ماند.

منبع: گاردین، Mon 24 Aug 2026