سرویس تاریخ خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- مرتضی بیک بیاتی؛ سفرنامهها، همواره پنجرهای گشوده به جهانِ «دیگری» هستند؛ و وقتی این سفرنامه را یک شاهزادهیِ صاحبقلم نوشته باشد، آن پنجره گشودهتر و تماشاییتر میشود. امیر محمدعلی پاشا در «سفری به بوسنی»، نه بهعنوان یک گردشگر معمولی، که بهعنوان ناظری دقیق و آگاه از ساختارهای سیاسی و اجتماعی، به توصیفِ بوسنیِ آن دوران میپردازد.
او در این روایت، همزمان که به جزئیاتِ معماری و آدابورسومِ اهالی بوسنی میپردازد، در پیِ یافتنِ پیوندهای پنهان میان سرزمینهای اسلامی در عصر افول قدرتهای بزرگ است.
محمدرضا شفیعی کدکنی با گزینش و ترجمهی این اثر، سندی دیگر از تاریخِ سفرنامهنویسی را به زبان فارسی عرضه کردهاست؛ ترجمهای که با قلمِ توانای ایشان، فراتر از یک برگردان ساده، به متنی ادبی و خواندنی بدل شده است. کتاب حاضر، دعوتی است به یک سفرِ تاریخی؛ سفری که در آن، شکوهِ گذشتهیِ بوسنی و نگاهِ تیزبینِ یک امیرِ مصری به هم گره میخورند.
«سفری به بوسنی» روایتی کوتاه اما دقیق از مشاهدات امیر محمدعلی پاشا (پسر خدیو اسماعیل مصر) در سفر به منطقهی بوسنی است. این سفرنامه که در اواخر قرن نوزدهم میلادی به رشتهی تحریر درآمده، بیش از آنکه یک گزارش سیاسی صرف باشد، گزارشی فرهنگی و اجتماعی است.
در این کتاب، نویسنده با نگاهی کنجکاو، وضعیت جغرافیایی، معماری، فرهنگ مردم، و ساختار حکمرانی در بوسنیِ آن دوران (که در حیطهی نفوذ امپراتوری عثمانی قرار داشت) را واکاوی میکند.
«سفری به بوسنی» روایتی کوتاه اما دقیق از مشاهدات امیر محمدعلی پاشا (پسر خدیو اسماعیل مصر) در سفر به منطقهی بوسنی است.
در این کتاب، نویسنده با نگاهی کنجکاو، وضعیت جغرافیایی، معماری، فرهنگ مردم، و ساختار حکمرانی در بوسنیِ آن دوران (که در حیطهی نفوذ امپراتوری عثمانی قرار داشت) را واکاوی میکند. اهمیت این متن در این است که از دریچهی نگاهِ یک شاهزادهیِ جهاندیدهی مصری، پیوندهای عمیق میان مناطق اسلامیِ تحت سلطهی عثمانی را در قرن نوزدهم به تصویر میکشد. ترجمهی شفیعی کدکنی نیز به این اثر، لحنی صیقلخورده، روان و در عین حال وزین بخشیده که خواندن آن را برای دوستداران تاریخ و ادبیات سفرنامه بسیار لذتبخش میکند.
سفری به بوسنی نوشته امیر محمدعلی پاشا، ولیعهد پیشین مصر با ترجمه محمدرضا شفیعی کدکنی، به همت انتشارات سخن در ۱۲۰ صفحه منتشر شده است.
نظر شما