به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) در شیراز، افضل مقیمی، زبانشناس، استاد دانشگاه، پژوهشگر گویشهای ایرانی و از پیشگامان پژوهش درباره گویش لری بویراحمدی، صبح دوشنبه پس از تحمل یک دوره طولانی بیماری ریوی، در بیمارستان پیوند اعضا ابوعلی سینای شیراز درگذشت.
افضل مقیمی، متولد سوم شهریور ۱۳۲۵ در روستای «موردراز» از توابع شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد بود که در شهریورماه ۱۳۷۰ با دفاع از پایاننامه خود با عنوان «توصیف ساختمان دستوری گویش بویراحمد» موفق به دریافت درجه کارشناسی ارشدِ زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه شیراز با راهنمایی اساتیدی همچون دکتر محمود دستغیب بهشتی، دکتر محمود طاووسی و دکتر لطفالله یارمحمدی شد.
زندهیاد مقیمی بیش از سه دهه در مراکز آموزشی و دانشگاهی استان فارس به تدریس زبان و ادبیات فارسی پرداخت و علاوهبر این، با وزارت آموزش و پرورش نیز در تألیف کتب درسی همکاری داشت. او از پیشگامان پژوهشهای علمی درباره گویش لری بویراحمدی بود و بخش مهمی از عمر علمی خود را صرف ثبت، توصیف و معرفی گویشها و فرهنگ زبانی جنوب ایران کرد.
از مهمترین آثار منتشرشده زندهیاد مقیمی میتوان به «در آینه ادب فارسی»، «داستانهای پُر آبِ چشم» (شرح و گزارش رستم و سهراب و رستم و اسفندیار)، «فرهنگ واژههای لری بویراحمدی»، «بررسی گویش بویراحمد»، «پرنیان سخن» (شرح و گزارش گزیده غزلیات و بوستان سعدی) و «بررسی گویش گورکانی» (گویش مردم روستای بایگانِ فیروزآباد) اشاره کرد.
نظر شما