به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) در شیراز، این مجموعه‌ با ویراستاری «کرامت یزدانی» تدوین شده و شامل طیف گسترده‌ای از هایکوی فارسی، شعر پست‌مدرن، داستان کوتاه و ... است که به بازتعریف جایگاه «زن، صلح و طبیعت» می‌پردازد.

مژگان کیان‌نرسی، در نخستین روز اردیبهشت سال ۱۳۴۵ در شیراز متولد شد. او در کنار فعالیت‌های ادبی، در حوزه‌های مختلف هنری از جمله نقاشی و هنرهای دستی نیز تجربه‌هایی داشته و سال‌های زیادی از زندگی خود را صرف آموختن و خلق در عرصه هنر کرده است. با این حال، به گفته خود او، خانه اصلی روحش همواره در شعر و روایت بوده است.

او درباره تجربه شخصی خود در سرودن هایکو در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) در شیراز، گفت: «امروز در لحظه‌ای ایستاده‌ام که برای من سرشار از احساس است؛ لحظه‌ای که آنچه سال‌ها در سکوت و تنهایی نوشته بودم، اکنون در برابر مخاطبان قرار می‌گیرد. هایکوهای من سفری در جهانی کوچک اما بی‌پایان از اندیشه و احساس‌اند.

او با اشاره به نگاه خود به این قالب شعری افزود: برای من هایکو چیزی بیش از مجموعه‌ای از کلمات است. این شعرها مانند قطرات بارانی هستند که در لحظه‌های مختلف زندگی‌ام باریده‌اند و هر کدام تصویری و احساسی را در خود حمل می‌کنند. در هایکو جایی برای اضافه‌گویی نیست و هر واژه باید حامل معنایی عمیق باشد.

این شاعر شیرازی همچنین درباره سادگی ظاهری این قالب گفت: شاید هایکوها در نگاه اول ساده به نظر برسند، اما در دل خود لایه‌های عمیقی از تجربه و احساس دارند. گاهی یک برگ خشکیده، یک غروب آرام یا لحظه‌ای کوتاه از زندگی می‌تواند دریچه‌ای به جهانی از معنا باز کند.

او در پایان گفت: کتاب‌ها زمانی کامل می‌شوند که خوانده شوند. امیدوارم مخاطبان در میان این شعرهای کوتاه، زیبایی‌های پنهان در ساده‌ترین لحظه‌های زندگی را کشف کنند.

مجموعه آثار منتشر شده از مژگان کیان‌نرسی عبارت‌اند از چشم‌هایت را ندیده‌ام (مجموعه دل‌نوشته)، این‌جا همیشه پاییز است (مجموعه شعر سپید)، گنجشک‌ها هنوز می‌خوانند (مجموعه هایکو)، این پنجره بغض دارد! (مجموعه هایکو)، واژه‌های تبدار (کتاب مشترک، دل‌نوشته)، در یک پسین سرد (کتاب مشترک، دل‌نوشته)، آب در مُشت کویر (مجموعه شعر کوتاه تانکا)، بر شانه‌ی اقاقی (مجموعه شعر)، گرگاژ (مجموعه داستان کوتاه)، رودخانه‌ی بی‌پایان (مجموعه شعر)، صبحی تازه بر شانه‌ی کوچه (مجموعه شعر پست‌مدرن)، یک فنجان باران تازه (مجموعه هایکو)، خورشید میان بال‌هایم (نثر ادبی/دل‌نوشته)، چهارده‌صفرچهار( مجموعه‌اشعار).

کرامت یزدانی، نویسنده و مدیر انتشارات «نویسندگان پارس» که ویراستاری این آثار را بر عهده داشته، معتقد است شعرهای کیان‌نرسی کوششی برای بازگشت به سرچشمه‌های مهر و زایش در زبان است؛ جایی که واژه‌ها از قالب‌های کلیشه‌ای فاصله می‌گیرند و به تجربه‌های زیسته و احساسات عمیق انسانی نزدیک می‌شوند. انتشار این مجموعه کتاب‌ها برای من صرفاً یک پروژه نشر نبود؛ بلکه همراهی با شکل‌گیری جهانی از واژه‌ها بود که سال‌ها در سکوت رشد کرده و اکنون به دست مخاطبان می‌رسد. باور دارم این آثار، به‌ویژه در حوزه کوتاه‌سرایی و هایکوی فارسی، می‌توانند مخاطبان علاقه‌مند به شعر معاصر را با صدایی تازه و صمیمی آشنا کنند. امیدوارم خوانندگان این کتاب‌ها، همان‌گونه که شاعر در لحظه‌های نوشتن تجربه کرده است، در میان این واژه‌ها مکث کنند، تصویرها را ببینند و در لایه‌های پنهان هر شعر، معنا و احساسی تازه کشف کنند.

او در این زمینه گفت: وقتی برای نخستین بار دست‌نوشته‌ها و دفترهای شعر مژگان کیان‌نرسی را خواندم، با جهانی روبه‌رو شدم که در سکوت سال‌ها شکل گرفته بود؛ جهانی از لحظه‌های کوچک اما عمیق، از تصویرهایی که در ظاهر ساده‌اند اما در درون خود لایه‌هایی از احساس، تأمل و تجربه زیسته را حمل می‌کنند. آنچه در آثار او بیش از هر چیز جلب توجه می‌کند، صداقت عاطفی و نوعی نگاه شهودی به جهان پیرامون است؛ نگاهی که از دل زندگی روزمره عبور می‌کند و به کشف معنا در ساده‌ترین لحظه‌ها می‌رسد.

یزدانی گفت: در کنار شعر، مجموعه داستان «گُرگاژ» نیز بخش دیگری از جهان روایی کیان‌نرسی را نشان می‌دهد. این داستان‌ها اغلب بر تجربه‌های انسانی، اخلاقی و اجتماعی تکیه دارند و در بسیاری از آن‌ها نوعی نگاه پندآموز و تأملی دیده می‌شود؛ نگاهی که یادآور سنت کهن روایت در ادبیات فارسی است. اما آنچه برای من در مقام ویراستار و ناشر این آثار اهمیت ویژه داشت، نه فقط تنوع قالب‌ها، بلکه مسیر زیستی این نوشته‌ها بود. بسیاری از این متن‌ها در سال‌هایی نوشته شده‌اند که شاید مجال انتشار نیافته بودند. اکنون انتشار هم‌زمان آن‌ها در آستانه شصت‌سالگی شاعر، بیش از هر چیز به معنای گشوده شدن دروازه‌ای تازه در مسیر خلاقیت ادبی است.