به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ درگذشت ناگهانی دکتر علی شریعتی در ۲۹ خرداد ۱۳۵۶ واکنشهای بسیاری به خصوص در داخل ایران به دنبال داشت. شریعتی روشنفکری بود که در دهه چهل و پنجاه به شدت مورد توجه مجامع مبارز مذهبی از جوانان، دانشجویان و روحانیون قرار گرفت. از سوی دیگر کنترل و مراقبت و دستگیری او توسط ساواک و برنامههای نهاد امنیتی رژیم پهلوی برای تخریب او نیز نشان از اهمیت چنین شخصیتی میداد.
او که به واسطه پدرش محمدتقی شریعتی در کوران جریانات سیاسی مذهبی قرار گرفته بود، به گواه اسناد ساواک از دهه سی فعالیتها و اقداماتی داشت. اما اوجگیری او در سالهای انتهایی دهه چهل و اوایل دهه پنجاه به ویژه در مراسمات حسینیه ارشاد بود.
اسناد نشان میدهد که افکار عمومی درگذشت شریعتی را همچون ماجرای تختی به رژیم پهلوی نسبت میداد. اما واکنش شخصیتها و گروههای مختلف در این رابطه قابل توجه بود.
در سند حاضر از گنجینه مرکز اسناد انقلاب اسلامی، گزارش ساواک به نقل از شهربانی خراسان نشان از واکنش آیتالله سید علی خامنهای به درگذشت شریعتی دارد.
آیتالله خامنهای سالهای نسبتا طولانی آشنایی و رابطه نزدیک با دکتر شریعتی داشت و شناختی که از این دو از یکدیگر داشتند به قدری عمیق بود که شریعتی، آیتالله خامنهای را از جمله روحانیون روشنضمیری میدانست که شاگردانش را به بهرهگیری از منابر او توصیه میکرد.
اگر چه تاریخ این سند بیش از چهل روز پس از فوت شریعتی را نشان میدهد، اما اهمیت آن در واکنش آیتالله خامنهای و تردد اقشار مردم به خصوص دانشجویان به منزل ایشان است.
متن سند:
«برابر اطلاع سید علی خامنهای بعلت فوت دکتر علی شریعتی مزینانی در منزلش واقع در بازار سرشور کوچه برنجیان متحصن و بسیار ناراحت بوده ضمنا در همان روز عدهای از متعصبین مذهبی به خصوص دانشجویان به منظور عرض تسلیت به منزل وی تردد مینمودند.»
نظر شما