به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، در ادبیات معاصر ایران، کمتر نویسندهای توانسته است مانند علی میرمیرانی، سی سال تمام میان هویت واقعی و نامهای مستعار خود تفکیک قائل شود. کتاب «۳۰؛ ابراهیم رها از آغاز تا پایان» که در ۱۰۶ صفحه به قلم علی میرمیرانی نگاشته شده، نقطهی ثقل این تجربه منحصربهفرد است. نویسنده در این اثر، بازهی زمانی زمستان ۱۳۷۱ تا زمستان ۱۴۰۱ را ورق میزند؛ دورانی که در آن نام «ابراهیم رها» متولد شد، قد کشید، به اوج شهرت رسید و سرانجام در میانهی دهه پنجم زندگی خالقش، به پایان راه رسید.
میرمیرانی در این کتاب که با امضای «اسفند ۱۴۰۳» نهایی شده، با صراحت از چالشهای عصر دیجیتال میگوید. او معتقد است در روزگاری که فضای مجازی مرزهای حریم خصوصی را درنوردیده، اصرار بر پنهان ماندن پشت نام مستعار، دیگر نه میسر است و نه منطقی. «۳۰» روایتگر تلاشهای نویسندهای است که در سایه ماند تا قلمش آزادتر بچرخد اما حالا با رسیدن به سن پنجاهسالگی و عبور از طوفانهای سیاسی و اجتماعی سه دهه اخیر، تصمیم گرفته است خودِ واقعیاش را روبروی آینه مخاطب قرار دهد.
ساختار کتاب که از سرفصلهایی نظیر «رونمایی»، «پایان دههی نود» و «رکورد» تشکیل شده، نشاندهنده فراز و فرودهای کاری اوست. میرمیرانی در این اثر تاکید میکند که ابراهیم رها برای او صرفاً یک نام نبود، بلکه سپری بود تا بتواند رکورد بیشترین طنز سیاسی در یک دهه را به نام خود ثبت کند. او با افتخار به این سی سال نگاه میکند و در جملاتی خاطرنشان میسازد که هرچند بارها «قلمش مورد قیچی قرار گرفته»، اما هرگز «قلمش را به نان نفروخته» و از مسیر باورهایش عدول نکرده است.
کتاب «۳۰» صرفاً یک زندگینامه نیست؛ بلکه سندی از تاریخ شفاهی طنز و مطبوعات ایران است. میرمیرانی در پایان این دفتر، با جملهی «حکایت همچنان باقیست»، به مخاطب اطمینان میدهد که هرچند نام «ابراهیم رها» به تاریخ پیوسته، اما قلم او با نام واقعیاش، یعنی علی میرمیرانی، همچنان به حیات خود ادامه خواهد داد. این کتاب دعوتی است به تماشای سی سال ایستادن در بنبستهای زمانه و پیدا کردن راهی برای لبخند زدن؛ حتی با طعمی گس.
نشر چشمه این کتاب را به تازگی، در ۱۰۶ صفحه و با قیمت ۱۹۸ هزار تومان منتشر کرده است.
نظر شما