به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، اسماعیل فرزانه، نامزد دریافت نشان سرو زرین بیستمین جشنواره بینالمللی شعر فجر، در گفتوگو با روابط عمومی خانه کتاب و ادبیات ایران، گفت: شعر محاوره همان گونه که از عنوانش بر میآید شعری است که به زبان محاوره سروده میشود، بنابراین هم باید به اندازه کافی شاعرانگی و عناصر خیال در آن باشد و هم ویژگیهای زبان محاوره و بهرهمندی از فرهنگ عامه در آن وجود داشته باشد.
وی اضافه کرد: شعر محاوره به دلیل نزدیکی منحصربهفردش با ذهن و زبان عامه مردم میتواند بیشتر از سایر خویشاوندان ادبیاش بیانگر احساسات و عواطف، آمال و آرزوها و درد و رنجهای مردمان روزگار خود باشد؛ پررنگ بودن عنصر سادگی، صمیمیت و عاطفه در شعر محاوره کمک زیادی به این موضوع میکند اما این سادگی و صمیمیت نباید باعث سقوط آن به ورطه ابتذال شود.
فرزانه همچنین در معرفی مجموعه شعر خود گفت: «آه مستعار» گزیدهای از تجربههایم بین سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ است که توسط انتشارات فصل پنجم روانه کتابفروشیها شد؛ بیشتر کارها عاشقانه هستند ولی آثاری با موضوعات ملی میهنی، اجتماعی و مذهبی هم بین آنها وجود دارد.
وی تاکید کرد: من مشق شعر را با غزل نوشتن شروع کردم ولی از سال ۱۳۷۶ که توفیق آشنایی و همکاری با اهالی موسیقی را پیدا کردم بیشتر کوششها و تمرینهایم در حوزه ترانه و شعر محاوره بوده؛ اگرچه هیچگاه غزل را بهعنوان اساس و بنیان کارهایم فراموش نکردهام.
اسماعیل فرزانه در پایان گفت: جشنوارهها همیشه نقش مهمی در معرفی و شناساندن آثار هنری و ادبی و پدید آورندگان آنها داشتهاند. جشنواره شعر فجر هم با توجه به پیشینه و جایگاهی که دارد در معرفی این کتاب و دیگر آثار این دوره موثر خواهد بود.
نظر شما