شعار «تغییر» اوباما در مبارزه انتخاباتی و پیروزی بعدی او، دستمایه توصیهها و پیشنهادهایی است که برخی از سیاستمداران آمریکایی به آن مباهات میکنند و شماری از نویسندگان، آن را مایه اصلی نوشتههای خود قرار دادهاند./
دیاموند می نویسد: فاصله کم میان کاخ سفید و سیا زمانی روشنتر میشود که از راههای دیگری محاسبه شود.
در حقيقت، تنش بین این دو مرکز قدرت در طول یک دهه – از زمان فروپاشی دیوار برلین تا شروع جنگ عراق- موضوع اين کتاب است.
سازمان سیایی که باراک اوباما آن را به ارث خواهد برد، فرآورده وقایعی است که دیاموند سعی دارد آنها را برشمرد. سؤال در مورد اینکه آیا آمريكا واقعا به سیا پس از فروپاشی شوروی نیاز داشت؛ اشتباهات آژانس در جنگ خلیج فارس تا اشتباهات بزرگتر در هنگام حمله به عراق، افتضاح جاسوسی آلدریچ آمس، تلاشهای ناموفق در یافتن و حمله به بن لادن و ... از جمله مباحث مطرح شده در این کتاب است. این کتاب حاصل مصاحبه با تعداد بیشماری از كارشناسان اطلاعاتی قبلی و فعلی سیا و گزارش از اسنادی است که اخيرا از طبقهبندی خارج شدهاند.
نکته بسیار مهم در این کتاب، اشاره به فشارهای سیاسی بر گزارشهایی است که هر روز صبح بر روی میز رئیس جمهور قرار میگیرد. فشارهای سیاسی راستگرایان در دوره ریگان بر روی مسئله تهدید شوروی و فشارهای سیاسی چپگرایان در دوره کلینتون بر روی مسئله روابط سیا با رژیمهای سرکوبگر آمریکای لاتین، به طور مداوم بر چگونگی گزارشهای اطلاعاتی مورد استفاده دولت تاثیر میگذاشت تا با سیاست خارجی آمریکا هماهنگ باشد.
دیاموند معتقد است مجموعهاي از خطاهای اطلاعاتی كه در دوره پس از فروپاشی شوروی به «فرهنگ شکست» انجامید، چرخهای هولناک از خطا، اشتباه، سهو و سیاسی کردن اطلاعاتی که بر کمیت و کیفیت اطلاعات فراهم شده، بر تصمیمگیران تأثیر میگذاشت؛ تصمیمگیرانی که این اشتباهات را با قضاوتهای غلط خود درميآمیختند.
دیاموند نسبت به تکرار این اشتباهات در دولت جدید هشدار می دهد.
نظر شما