به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، جلسه نقد و بررسی مجموعه داستان «مرگ در میزند»، اثر وودی آلن، نویسنده و فیلمساز امریکایی، عصر دیروز (سه شنبه ۲۱ خرداد) در سرای دایمی اهل قلم برگزار شد.
در این جلسه که از ساعت ۱۷ آغاز شد، احسان عباسلو با نقل خاطرهای از نادر ابراهیمی (نویسنده ایرانی که روز پنجشنبه درگذشت)جلسه را آغاز کرد.
وی سپس خلاصهای از زندگی هنری آلن را برای حاضران شرح داد.عباسلو روحیه این نویسنده را با انضباط آکادمیک در تضاد دانست و زندگی هنری او را پیچیده خواند.
وی همچنین مطالعه سه کتاب «وودی آلن»، «وودی آلن به روایت وودی آلن» و «زندگی و آثار وودی آلن» را به علاقهمندان توصیه کرد.
پس از سخنان اجمالی عباسلو، محمد علی خبری به ابراز استنباط خود از سه داستان و نمایشنامه مجموعه «مرگ در میزند» پرداخت.
وی در مورد اولین نمایشنامه این کتاب (نمایشنامهای تک پردهای با نام «مرگ در میزند)، گفت: مرگ یکی از مولفههای بزرگ و غنی در طول تاریخ است که انسان هنرمند و کسانی که دغدغه دین، علم، فلسفه و عرفان داشتهاند، همواره به آن پرداختهاند.
خبری به دو نوع برداشت متفاوت از مرگ اشاره کرد و گفت: عدهای مرگ را ماورای طبیعی و آسمانی مي دانند که از جمله این برداشت در آثار کلاسیک از جمله آثار یونان باستان قابل رویت است و عدهای مرگ را پایان میدانند و در واقع مرگ را میکشند. آنها تحت تاثیر طبیعتگرایی به زندگی پس از مرگ اعتقاد ندارند.
این منتقد در ادامه نگاه آلن به مرگ را متفاوت دانست و گفت: وودی آلن مرگ را مشابه تصویری از خود انسان قرار میدهد. در نمایشنامه «مرگ در میزند» انسان و مرگ با یکدیگر رقابت میکنند و این را میتوان به دورانی برای گذار تعبیر کرد تا تعریف جدیدی از آلن برای مرگ عرضه شود.
وی همچنین تصریح کرد: معمولا برای آلن چه گفتن مهم نیست. بلکه برای او چگونه گفتن اهمیت دارد. پایان داستانهای او در این کتاب همواره غیر منتظره است و نوعی عدم قطعیت در این داستانها مطرح میشود. وی همچنین از ایجاز و اختصار به خوبی بهره برده است.
خبری داستانهای آلن را دارای تمام مولفههای داستان مدرن دانست و تخیل و خیالپردازی در این داستانها را ستود.
در ادامه این جلسه علی اسدی به نقد کتاب «مرگ در میزند» پرداخت و از نوعی «بینا متنیت» در تمام آثار آلن سخن گفت.
وی اکثر آثار آلن را بازنویسی و اقتباس طنز آمیز آثار کلاسیک دانست.
چهارشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۸۷ - ۱۶:۲۴
نظر شما