به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، جین آستین در سال ۱۷۷۵میلادی در جنوب شرقی انگلستان به دنیا آمد. او که هفتمین فرزند یک کشیش بود، نوشتن را از دوران نوجوانی شروع کرد و در عمر ۴۲ ساله خود، تنها به نوشتن پرداخت. 

این نویسنده به سبکی از رمان‌نویسی دست پیدا کرد که بسیاری از منتقدان تا به امروز از آن به عنوان شیوه اصلی رمان‌نویسی نام می‌برند. این سبک عبارت است از ذکر تمام جزییات و توصیف نکته به نکته مسائل و همچنین شرح کامل شخصیت‌ها و ارائه افکار و احساسات آنها به خواننده.

آستین پیش از آنکه اثری را به ناشر بسپارد، بارها آن را بازنویسی می‌کرد. تا جایی که می‌گویند برخی از رمان‌های او قبل از انتشار بیش از ۲۰۰ بار بازنویسی شده‌اند. وی زنی منزوی و گوشه‌گیر بود و بیشتر وقتش را به نوشتن می‌گذراند. از طرفی به اعتقاد منتقدان ویژگی بزرگ این نویسنده، شناخت او از اخلاقیات و روحیات درونی انسان‌ها و همچنین طنز قدرتمند او است.

شهرت آستین، در دهه دوم قرن ۱۹ به وجود آمد، هنگامی که او در سال ۱۸۱۱، رمان «عقل و احساس» و در سال ۱۸۱۳ رمان «غرور و تعصب» را منتشر کرد. همچنین در سال ۱۸۱۴ رمان دیگری از این نویسنده با نام «منسفیلد پارک»، توانایی‌هایی او را بیش از پیش نشان داد. این رمان نسبت به دو کتاب قبلی، سبکی متفاوت داشت و به شیوه‌ای مدرن‌تر نگارش شده بود. 

این رمان سرگذشت پرفراز و نشیب دختری حساس، خوش‌قلب و محجوب را به نام «فانی پرایس» به تصویر می‌کشد. این دختر در زندگی خود شاهد ماجراها، دسیسه‌ها و عشق‌های آدم‌های اطرافش می‌شود و به ناچار در گرداب حوادث، احساساتش را مهار می‌کند. در نهایت پس از اینکه ماجرایی خیانتکارانه برای او فاش می‌شود، نظم و آرامش از فضای زندگی‌اش رخت برمی‌بندد. رخداد‌های غیرمنتظره پرایس را به کام خود می‌کشند، اما او نمی‌خواهد تسلیم بدی‌های زمانه شود و همچنان بر ارزش‌ها پافشاری می‌کند.

بیش از ۲۰۰ سال است که آثار آستین، بحث برانگیز و پرفروش هستند. در سال جاری نیز فیلمی با نام « Becoming Jane» بر اساس زندگی این نویسنده ساخته شده و قرار است این فیلم در ماه آینده و به مناسبت سال جدید میلادی، بر پرده سینماهای جهان به نمایش درآید.

در ایران بیش از ۲۰ کتاب مستقل از آثار این نویسنده وجود دارند. تقریبا تمامی آثار او به زبان فارسی ترجمه شده‌اند و از رمانی چون «غرور تعصب» به تنهایی ۵ ترجمه متفاوت وجود دارد.

مترجمانی چون رضا رضایی،‌ علی منیری، فروغ تحصیلی، مریم حقیقی، پروین قائمی و فریده مهدوی‌دامغانی در ترجمه آثار آستین کوشیده‌اند.