به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا) اين كتاب از دو مبحث عمده تشكيل شده است. اول، كليات و دوم خط كوفي در ايران. كليات اين كتاب در ده فصل تدوين شده است كه سرفصلهاي آن عبارتند از: خط، خطوط پيش از كوفي، خط كوفي، توسعه و تكامل، اولين كساني كه به نقط و اعجام اقدام كردند، كوفي و نسخ، كوفينويسان صدر اسلام، قدبميترين قرآنها، انواع قرآنها از حيث اعجام، تنزل و انحطاط.
مبحث دوم به خط كوفي در ايران اشاره دارد و سرفصلهاي آن عبارتند از: خط در ايران قبل اسلام، كوفي در ايران بعد اسلام، انواع عمده خط كوفي، منشا كوفي تزييني در ايران، اهم انواع خطوط كوفي تزييني، نقش حرف الف در تزيين و كوفي بر روي اشيا.
نگارنده در خصوص خط كوفي آورده است: خط كوفي از زيباترين خطوط سراسر گيتي بويژه در القاي مقاصد تزييني بوده و انعطاف لازم براي اجراي مقاصد والاي هنري را داراست. استفاده از اين خط به عنوان طرحهاي پيشرفته هنري، نهتنها در مورد مصاحف و كتب بلكه بر روي ظروف سفالي و فلزي و بويژه در بناهاي مقدس و عامالمنفعه بهوسيله هنرمندان چيرهدست رايج و شايع بوده است.
استاد منوچهر ستوده در مقدمه اين كتاب آورده است: بيش از بيست قرن است كه در سرزمين ايران، خط مهمترين وسيله هنرنمايي بوده است. ايراني با نوشتن خط خوش، خلوص و صفاي مذهبي و اوج توانايي هنري خود را نشان داده است.
پيش از حمله عرب، ايرانيان خطوط رايج زمان خود را خوب مينوشتند و پس از تسلط صوري عرب، به زيبا نوشتن خط عربي پرداختند. درك هنر و ذوق ايراني بود كه از خط كوفي خام با نسخ عربي ناقص، انواع ظريف خط عربي را بوجود آورد.
گفتني است، اين كتاب براي نخستينبار در سال 85 به چاپ رسيد.
انتشارات زوار، كتاب «سير خط كوفي در ايران» را در قطع وزيري با شمارگان 500 نسخه و در 430 صفحه اواسط اسفندماه روانه بازار كتاب كرد.
دوشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۸۶ - ۱۶:۲۸
نظر شما